Í landi hinnar rísandi sólar

Vorfrí

2011-02-07T23:58:00.002+09:00

Núna áðan var ég að leggja lokahönd á og skila inn síðustu ritgerðinni fyrir þessa önn, sem er því lokið fyrir mína hönd.
Það þýðir líka að fyrsta árinu í meistaranáminu er lokið og bara rétt rúmir 10 mánuðir í skil á meistararitgerð.
Ég er því kominn í vorfrí þar til næsta skólaár hefst í byrjun apríl, þó það sé nú álíka asnalegt hérna í Japan og þarna heima að kalla febrúar vor. Þetta er semsagt um tveggja mánaða frí en það þýðir ekki að ég verði í einhverri afslöppun hérna, heldur þar ég að fara að huga að mínum eigin rannsóknum ef ég á nú að geta ungað út meistararitgerð, en það hefur fengið að sitja á hakanum núna í vetur því það hefur verið nóg að gera í námskeiðum og ýmsu öðru.

Fyrir utan þetta er ekki mikið annað að frétta enda hefur verið nóg að gera hérna eftir heimferðina um jólin. Það er kannski helst að ég gerðist meðlimur í líkamsræktarstöð um daginn í þeim tilgangi að reyna að styrkja á mér vinstri löppina eftir meiðslin og aðgerðina um jólin. Fyrsta daginn var ég settur í svona líkamsmælingu þar sem undraverð græja mældi fitumagn og vöðvamagn og ýmislegt annað, og kom þá í ljós að ég er algjör meðalmaður, við eða rétt við viðmiðunargildi í öllu liggur við. Það var hálfgert sjokk að heyra það, enda heldur maður auðvitað alltaf að maður sé svo spes. Liggur við að ég hefði heldur viljað heyra að ég væri aumasta vera sem hefði skriðið þarna inn bara til þess að fá að halda í þá trú. Nú er bara að taka vel á því, og markmiðið er að slá út Íslandsvininn Markus Ruhl innan tveggja mánaða! (Þess má til gamans geta að ég er þeirrar trúar að maður eigi alltaf að setja markmið sín alltof fáránlega hátt, því þá þarf manni ekki að liða of illa þegar manni tekst ekki að standa við þau.)

25 stundir

2011-01-15T17:17:00.002+09:00

Já það fór eins og mann grunaði að það hefur ekki verið mikið uppfært hér upp á síðkastið. Það var bara brjálað að gera í desember m.a. að undirbúa heimferðina, síðan var brjálað að gera þegar ég kom loksins til Íslands, og síðan er mikið að gera núna þegar ég er kominn aftur út til Japan, en það bíða mín 5 ritgerðir og einn fyrirlestur á næstu 3 vikum eða svo.

Titillinn á færslunni vísar til þess að á útleið minni hingað til Japan um síðustu helgi þá var ég 25 stundir á leiðinni, hús úr húsi, sem ég kalla bara ansi gott. Upphaflega var reyndar planið að stoppa eina nótt í Tokyo, en þar sem ég var í raun einfættur þegar þangað var komið þá ákvað ég bara að hoppa (eða kannski réttara sagt höltra) upp í næstu lest beint til Sendai.

Einfættur segi ég já, en fyrir þá sem hafa ekki frétt af því þá fékk ég rifinn liðþófa í jólagjöf, þeas þegar ég var að stíga út úr bíl eftir heimsókn í kirkjugarðinn á aðfangadag þá tókst mér að snúa upp á löppina og rífa liðþófann. Mér var svo snarað í aðgerð í ársbyrjun og þó ég hafi nú verið orðinn ágætur fyrir ferðina hingað til Japan þá tútnaði hnéð allt út í fluginu aftur, svo ég var eins og áður sagði ekki upp á marga fiska við komuna til Tokyo. Núna er ég hins vegar allur á batavegi (eða það finnst mér allavega, og maður á alltaf að segja eins og manni finnst) svo nú er bara á stefna á maraþonhlaup í sumar! (ég segi þetta bara svo að þeim sem efndu áramótaheit líði ekki alltof illa þegar þeir svíkja þau.)

En já, nóg komið í bili og best að snúa sér aftur að ritgerðarsmíðunum.

Vísindaferð 2010 - laugardagur og sunnudagur

2010-10-30T16:16:00.004+09:00

Eftir mikið fjör kvöldið áður þá var skriðið framúr rúminu á laugardagsmorgni og farið í smá 'sightseeing'.

Hópmynd. Vantar reyndar nokkrar svefnpurrkur inn á hana.

Á rölti um bæinn.

Séð út á Towadavatn.

Síðan stigu sumir um borð í bát og tóku þessa mynd af bænum.

Og náttúrunni.

Haustlitirnir.

Í labbitúr meðfram Oirase ánni sem reyndist lengri og meiri áreynsla (10km, 3klst) en reiknað var með.

En það var mikið um fossa

og annað fallegt að sjá.

Ein mynd spes fyrir Simma: curry í hádegisverð.

Upphaf Oirase þar sem hún rennur úr Towadavatni.

Mætt um borð í bát á leið aftur til gistiheimilisins.

Þreytt en glöð eftir daginn.

Um kvöldið tók við það sama og kvöldið áður: kvöldverður, fyrirlestrar og síðan spjall og drykkja. Sumir skemmti sér líka við að spila Uno.

Stúlkurnar eru að mynda AA með fingrunum, sem er hæsta einkunnin. Aldrei að vita nema það virki.

Aðrir einbeittu sér að drykkjunni.

Hörkutólin sjö sem entust lengst fram á nótt.

Verið að bursta tennurnar eldnsmema á sunnudagsmorgni, enda beið okkur langt ferðalag aftur heim til Sendai.

Tókum okkur samt tíma til að koma við á fiskimarkaði í Hachinohe þar sem hægt var að leigja grill og malla sér á staðnum.

Um borð í lest á heimleið. Flest alveg uppgefin, en einn alveg eldhress.

Svona lauk síðan vísindaferinni þetta árið. Hvert ætli verði farið á næsta ári? Ætli maður verði samt ekki að reyna að uppfæra bloggið svona einu sinni eða tvisvar áður en kemur að þeirri sögu.

Vísindaferð 2010 - föstudagur

2010-10-28T21:23:00.007+09:00

Já eins og ég minntist á í síðustu færslu þá var farið í árlegu vísindaferðina hjá málvísindunum núna um síðustu helgi. Í ár var farið norður til Aomori "Prefecture", nyrst á Honshu, aðaleyjunni í japanska eyjaklasanum, til Towada stöðuvatnsins sem er tólfta stærsta stöðuvatnið í Japan ef ég man rétt.

Ég hugsa að ég geri eins og í fyrra og skipti færslunum niður eftir dögum svo þetta verði viðráðanlegra, svo hér á eftir kemur fyrst föstudagurinn, og eins og áður þá reyni ég að segja söguna sem mest í myndum.

Yfirleitt er bara farið á bílum kennarana, en í ár voru svo margir með í för (32 stykki í allt) að við vorum 8 sem fengum/neyddumst til að fara með lest (og rútu síðasta spölinn). Að mörgu leyti var það skemmtilegra heldur en að fara með bíl, en jafnframt mun tímafrekara nema auðvitað að maður splæsi í hraðlestina.

Vaknaði kl. 6, mættur út á stoppistöð kl. 7 og um borð í strætó stuttu síðar þar sem ég hitti annan meðlim í lestarhópnum sem tók þessa mynd af mér.

Mætt á aðalbrautarstöðina í Sendai.

Og komin um borð í fyrstu lestina. Áttum að vera átta en eins og sést þá erum við bara sjö þarna (sex á mynd plús myndatökumaður). Einn meðlimur svaf yfir sig.

Á leið í ferðalag!

Eftir einn og hálfan tíma um borð í fyrstu lestinni og klukkutíma bið þá var loksisn farið um borð í næstu lest.
"Sérðu ekki hvítan blett í hnakka mínum, Garún, Garún?"

Hittum hóp af krökkum á leið í lautarferð.
"Þetta er annað skiptið sem ég ferðast með lest!"

Þriðja lestin og verið að gæta sér á japönskum "bento" matarbakka en það er mikil menning bundin við að borða svoleiðis um borð í (langferðar) lestum hér í Japan.

Gafst meira að segja tími til að spila Svarta Pétur.

Mætt til Towada Minami, nálægustu lestarstöðinni við Towada vatn, og beðið eftir rútu. Orðin átta þarna. Svefnpurrkan hoppaði um borð í hraðlestina og náði í skottið á okkur.

"Here's Johnny!" - einn hress um borð í rútunni.

Loksins komin til Towadavatns eftir níu klukkutíma ferðalag.

Ef það er eitthvað að marka Wikipedia þá er Towadavatn rúmir 60 ferkílómetrar, eða svipað Blöndulóni að stærð.

Loksins allir mættir á staðinn og sestir við kvöldverðarborð.

Ósköð hefbundið menu á japönsku gistiheimili.

Hressir!

Íslenska Brennivínið var auðvitað með í för.
Það heyrir til að útskriftarnemar eru með fyrirlestra eftir kvöldmat í þessum vísindaferðum, en aðallega er þetta nú bara afsökun til þess að skreppa í smá ferðalag, njóta náttúrunnar og síðan drekka vel um kvöldið.

Alltaf jafn vinsæll meðal kvenfólksins.

Armbeygjukeppni klukkan tvö að nóttu.

Uppgefin.

Viðureign númer þrjú (ef ég man rétt.)

Another one bites the dust.

Ég hugsa nú að stúlka í góðri þjálfun réði við mig...

...en ekki í þetta sinn.

Dömuflokkur.

Að lokum er hérna stutt myndband frá armbeygjukeppninni:

Uppfærsla

2010-10-28T20:12:00.002+09:00

Jæja, mér skilst að einhver ykkar séu orðin þreytt á skautaferðinni, svo ætli það sé ekki kominn tími á smá uppfærslu hérna.

Svo ég útskýri ástæðuni fyrir skorti á uppfærslum hérna þá er það einfaldlega bara leti. Bæði er leti við að uppfæra bloggið, en síðan er það líka leti við að gera eitthvað sem er þess virði að skrifa um. Þig verðið bara að taka orð mín trúanleg að það hefur ekki verið neitt slíkt frá því að farið var á skauta.

Meistaranámið hjá mér hófst í Apríl og síðan þá hefur verið alveg nóg að gera við námið og tengt því og ekki gefist mikill tími fyrir ferðalög eða slíkt. Síðan held ég að eftir að hafa búið hérna í tæpt ár (þ.e.a.s. þegar síðasta færsla var skrifuð, núna er það yfir eitt og hálf ár) þá er ég bara sestur inn í hversdagslífið hérna. Þetta er ekki lengur eitthvað ævintýri hinum megin á hnettinum sem ég er á, þetta er orðið bara hvuntagsleikinn. Ekki að það sé alsæmt, en það bara gefur manni ekki mikið að blogga um.

Ég geri ekki ráð fyrir að það verði mikið annað uppi á spilunum á næstunni, svo ég ætla ekki að lofa einhverju um að vera duglegari við að blogga. Hins vegar þá fór ég ásamt nemendum og kennurum í málvísindunum í árlegu rannsóknarferðina núna um síðustu helgi (getið rifjast upp ferðina frá því í fyrra hérna á blogginu líka) og ég lofaði mömmu og skella allavega inn nokkrum myndum hingað. Sú færsla er á leiðinni, kannski seinna í kvöld ef ég gef mér tíma, en mér fannst ég þurfa að skrifa smá færslu hérna sem inngang að því.

Í öðrum fréttum þá mun ég kíkja heim yfir jól og áramót og vonast ég til þess að hitta ykkur sem flest þá - ef það er þá ennþá einhver sem kíkir hingað.

Skautaferð

2010-02-24T21:45:00.003+09:00

Núna um daginn skruppum við (við rannsóknarnemarnir 3 og ein stelpa líka úr málvísindunum) á skauta, sem ég hafði ekki gert í mörg mörg ár. Held ég hafi síðast farið einhvern tíman þegar að það var nýbúið að byggja yfir skautasvellið í Laugardalnum, hvenær sem það nú var.
Nú þetta byrjaði reyndar og endaði með hjólaferð, en það tók um 1 tíma hvora leið að skautahöllinni. Síðan reimaði maður bara á sig skautana og fór af stað.

Ég skal nú alveg viðurkenna að ég var svolítið valtur í upphafi...

...en þetta er nú bara eins og það að hjóla held ég, ef maður hefur lært það eini sinni þá er gleymir maður því aldrei og það leið ekki lengi þangað til ég var orðinn bara ansvilli flinkur þó ég segi nú sjálfur frá.

Kók-auglysingin í bakgrunni tekur sig bara einkar vel út finnst mér.

Hópmyndir:

Eftir að hafa rennt okkur um á skautunum að hjartans lyst í hátt í 3 tíma að ég held þá var tími til kominn að hjóla aftur löngu leiðina heim. En fyrst var komið við á færibanda-sushi veitingastað og fengið sér gott í gogginn. Þar fengu sér sumir krabbasúpu sem innihélt hálft kvikindi, en svona eftirá þá get ég varla sagt að það pinkulitla kjöt sem kom út úr greyinu hafi verið vinnunnar virði

Íbúð hæf mönnum (og konum)

2010-02-22T21:37:00.003+09:00

Sæl öllsömul og takk fyrir afmæliskveðjurnar.

Síðan ég bloggaði hérna síðast þá hefur ýmislegt borið á daginn sem mig hefur langað til að blogga um. Hins vegar var það þannig að síðan ég flutti inn í nýju íbúðina fyrir næstum 2 vikum síðan - og alveg þangað til í dag - þá hef ég verið skrifborðs- og stólslaus af völdum tímabundins peningaskorts. Ég hef því lifað lífinu - eða þess tíma lífsins sem ég hef varið hérna heima - á dýnunni minnu. Á henni hef ég sofið, borðað, lesið og hangið í tölvunni. En ég hékk nú reyndar ósköp lítið í tölvunni því mér finnst svo óþægilegt að sitja við hana á gólfinu og hef því einfaldlega ekki endst í það að skrifa eitthvað hérna.

En allavega, í dag fékk ég loksins borð og stól í póstsendingu og eftir u.þ.b. 2klst við að setja dótið saman (ætli stór hluti tímans hafi ekki farið í að opna kassa og grafa upp úr þeim) þá sit ég núja við þetta fína skrifborð í þessum þægilega stól, eins og meðfylgjandi myndir sýna.

Skrifborð

Stóll

Saman

Í gær fékk ég líka annað sem kemur sér vel að hafa:

Já þessa fínu þvottavél

Og ekki bara það heldur fékk ég um daginn 3 rafmagnstæki saman á góðu verði:

Örbylgjuofn, rafmagnsketil og grjónapott (sem er ekki á myndinni, á eftir að finna pláss fyrir hann)

Og þá komum við loks að titli færslunnar, en ég tel þetta núna loksins vera íbúð hæf mönnum (og konum)!

Loksins!

2010-02-12T10:44:00.002+09:00

Í dag leið loks upp langþráð stund. Klukkan 9:00 (að japönskumm tíma) þá voru niðurstöðurnar úr inntökuprófunum birtar. Til að gera...stutta sögu...jafn langa og hún er, þá stóðst ég það, og mun því ganga inn í meistaranámið í málvísindum hérna við Tohoku háskóla þann 1. Apríl n.k.

Fleiri myndir

2010-02-10T20:04:00.003+09:00

Jæja eftir viðburðaríkan dag þar sem ég fór og keypti loks gluggatjöld og leslampa, og fékk ísskápinn sem ég pantaði fyrir helgi loksins afhentan þá ákvað ég bara að láta reyna á það og tel ég mig nú fluttan í nýju íbúðina. Það vantar nú ennþá alveg heilmikið, en nú hef ég allavega það minnsta sem þarf til að þrauka í nokkrar vikur þangað til allt er komið í stand.
Hér að neðan fylgja síðan nokkrar myndir af ástandinu.

Skóhillan (sem fylgdi með íbúðinni. Ósköp á ég mikið af skóm.

Ísskápurinn mættur á sinn stað. Ekkert sérlega stór en hann mun samt duga vel. Nóg pláss í frystinum og svona. (Já og brauðristin er með cameo þarna)

Tannburstinn (og fleira) komið á sinn stað.

Leslampinn.

Gluggatjöldin í öllu sínu veldi (ásamt fartölvunni minni og tímabundnu "borði" fyrir hana).

Og þarna mun ég sofa í fyrsta sinn í nótt.

Nóg í bili, farinn að slæpast meira.

Myndir af nýja pleisinu

2010-02-05T21:04:00.002+09:00

Eins og ég var búinn að lofa þá koma hér myndina af nýju íbúðinni. Þær voru teknar á mánudaginn þegar ég var tiltölulega nýbúinn að fá lykillinn afhenta svo eins og þið sjáið þá er hún að mestu leyti auð. Síðan þá hefur ekki mikið breyst en ég er búinn að kaupa dýnu til að sofa á og síðan er ég búinn að panta ísskáp sem kemur vonandi í næstu viku og þá get ég byrjað að búa þarna.

Eldhúsið. Ekki mikill glamúr þar, en dugir svosem ágætlega fyrir einstæðan nema.

Baðherbergið. Það er lítið og þröngt en það er þó baðkar þar. Og viti menn, baðmottan komin á sinn stað!

Eins og sést inn í herbergið frá útidyrunum.

Séð frá glugganum (sjá myndina á undan) og að útidyrahurðinni.

Skáparnir. Eins og sést þá er enginn skortur á skápaplássi þarna. Núna þar maður bara að byrja að sanka að sér drasli til að fleygja þangað inn.

Séð út um gluggann. Eins og sést þá er útsýnið ekkert spes. Maður verður bara að stara eitthvert annað.

Þetta var allt í bili, en ég fleygi kannski í ykkur fleiri myndum þegar ég búinn að koma mér aðeins betur fyrir og kannski líka mynd af húsinu sjálfu.

Inntökupróf búin, kominn í "vorfrí"

2010-01-29T21:25:00.004+09:00

Já, inntökuprófunum í meistarnámi hérna lauk í gær. Allt í allt voru það 4 próf (eða 3 próf og eitt viðtal). Á miðvikudag var málvísindapróf og síðan fyrsta erlenda tungumál, sem í mínu tilviki var japanska. Á fimmtudag var annað erlenda tungumál - enska - og síðan viðtal þar sem kennararnir þrír í málvísindunum grilluðu mann.
Allt í allt þá finnst mér hafa gengið eins vel og við mátti búast, síðan er ekkert annað að gera en að bíða til 12. febrúar þegar að útkoman kemur í ljós.

Eins og ég minnsti á í síðustu færslu ef ég man rétt þá hefur ekki mikið annað borið á dagana núna síðustu vikurnar enda hef ég verið upptekinn í próflestri. Núna á næstu dögum fer samt allt að gerast. Eftir prófin í gær og í dag þá var ég að hjálpa hinum rannsóknarnemunum tveim í málvísindunum sem voru að flytja í nýtt húsnæði saman.
Við það þá fór mig líka mikið að langa til að flytja - alveg búinn að fá nóg af þessum dýragarði hérna á heimavistinni - sem er bara mjög passlegt af því að ég var búinn að finna mér íbúð í Desember og fæ hana loks afhenta núna næsta mánudag. Ég er reyndar ekki búinn að ákveða nákvæmlega hvenær ég flyt þangað endanlega því að það er ýmislegt sem ég þarf að útvega mér til þess að það verði lífvænlegt þar, m.a. ísskáp, þvottavél og síðan vildi ég helst ekki vera allt of lengi án internetsins, svo ég þarf að ganga í það núna eftir helga. Eitt sem ég er búinn að útvega mér fyrir nýju íbúðina er brauðrist - en það er bannað að vera með brauðrist (ásamt ýmsu öðru) hérna á vistinni svo að ég er búinn að vera án ristaðs brauðs núna í 10 mánuði - fyrir utan auðvitað vikurnar tvær sem ég var heima um jólin.

Eins og stendur í færslunni þá er ég kominn í vorfrí, sem stendur u.þ.b. frá lokum Janúar til miðs Apríls. Ég hugsa nú samt að ég reyni að nota tímann vel í að læra, einbeita mér að mínum rannsóknum og síðan ætlum við að vera með leshóp tengdan því að læra erlent tungumál. Auðvitað væri gaman að reyna að ferðast eitthvað í svona löngu fríi, en það veltur svolítið á því hvað það fer mikil peningur í flutninginn og ýmislegt tengt honum.

Ég hugsa að ég reyni að koma með nýja færslu fljótlega eftir helgi með myndir af nýja pleisinu, en þangað til: Áfram Ísland!

Gleðilegt nýtt ár!

2010-01-10T01:31:00.002+09:00

Jæja þá er árið 2010 barasta komið, og meira að segja rúm vika síðan. Ég er mættur aftur hingað til Sendai eftir að hafa átt góðar stundir heima á Klakanum með vinum og ættingjum, borðaði alveg ógeðslega mikið og svaf vel þess á milli.

Bloggleti hefur alveg heltekið mig undanfarið sem má sjá af því að það eru liðnir tveir mánuðir frá síðustu færslu. Ég get nú reyndar reynt að nota það mér til afsökunnar að það hefur ekki mikið gengið á hérna undanfarið, ég hef bara verið upptekinn við að læra. Sú staða verður einnig uppi allavega næstu þrjár vikur eða svo því að í lok janúar eru inntökupróf í meistaranámið hérna og það er ýmislegt sem ég þarf að fara yfir áður en kemur að því.

Þið skulið því ekki búast við miklum fréttum héðan þangað til að inntökuprófunum loknum, en þá getum við séð til hvort ég geti ekki verið aðeins duglegri við að blogga.

Rannsóknarferð - laugardagskvöld

2009-11-07T22:19:00.003+09:00

Jæja þá er komið að laugardagskvöldinu.

Eftir fjallgöngu var brunað í loftköstum til gistiheimilisins til þess að missa ekki af

sólsetrinu, sem ku vera mikilfenglegt þarna á þessum slóðum - dæmi nú hver fyrir sig.

Við komumst sem betur fer heil á höldu þangað í tæka tíð, en það mátti ekki miklu muna. Alveg ótrúlega hratt sem að sjórinn át sólina og hefðum við ekki mátt vera 2 mínútum síðar á ferðinni eða við hefðum misst af öllu.

Hverfandi...

Og horfin!

Eftir þetta ævintýri var haldið heim og fólkið dýfði sér í heitu lindina þar og tók meira að segja smá borðtennis fyrir kvöldmatinn...

...sem var alveg jafn mikill veislukostur og fyrri daginn.

Eftir kvöldmat fluttu fjórða-árs nemar fyrirlestra þar sem þeir voru að kynna útskriftarritgerðirnar sínar (já grunnnámið í Japan er 4 ár). Síðar um kvöldið var síðan drukkið og spjallað svipað og kvöldið áður, en fólk var reyndar margt þreytt frá því þá svo það gekk ekki alveg jafn mikið á á laugardagskvöldinu. Á myndinni má sjá fjórða-árs nemana sem allir eru mjög glaðir yfir því að þeir séu búnir með fyrirlestrana.

Sumir tóku sig síðan til og stukku út um glugga og ofan á þak og voru að gera eitthvað...já ég veit ekki alveg hvað.

Loks var gott að fara að sofa eftir langan dag. Zzzzzzz!

Rannsóknarferð - laugardagur

2009-11-02T22:48:00.004+09:00

Jæja ætli það sé ekki kominn tími á annan hluta af frásögninni af rannsóknarferðinni.

Á laugardeginum var vaknað allt of snemma - miðað við hvað maður vakti lengi á föstudagskvöldinu alla vega - og síðan skipti fólk sér niður á bílana eftir því hvað það langaði til að gera.

Sumir fóru að veiða

Aðrir óku um svæðið og kíktu á það markverðasta sem var að sjá í nágrenninu

Einhverjir fóru á sædýrasafn

Og sumir sáu styttur af álfafólkinu á svæðinu, Namahage

Meiri Namahage - og kannski eitthvað mannafólk inn á milli, ég veit ekki hvort þið sjáið muninn

Enn aðrir virtu fyrir sér GODZILLA ROCK!

En sjálfur fór ég í fjallgöngu. Já, ólíkt grábrúnu litlausu fjöllunum heima á Íslandi þá eru fjöllin í Japan þakin trjám. Og einmitt á þessum árstíma eru trén í fallegum skrúða

Útsýnið

Sérðu ekki hvítan blett í hnakka mínum, Garún, Garún

Keppurnar á toppnum! 1086 metrar hvorki meira né minna (reyndar var það aðeins meira, 1086,2 metrar eða eitthvað álíka, en það vantar kommutöluna inn á myndina svo ég er ekki alveg viss). Nafn fjallsins er líka skrifað þarna á: Futatsumori eða Fjall hinna tveggju skóga. Veit reyndar ekki hvaðan það kemur en fjallið sjálft liggur og landamærum Akita og Aomori sýsla og gengum við m.a. yfir landamærin á leið okkar upp fjallið. Nafnið gæti því verið tilvísun í það. Eða ekki.

Leið stundum eins og ég væri mættur í kvikmynd um Víetnamstríðið

Og á öðrum tímum leið mér eins og ég væri mættur í Hringadróttinssögu

Á niðurleið. Eða kannski uppleið, þetta var hálfgerð rússíbanaferð upp og niður

Hópmynd á toppnum - já það var alveg merkilega mikið af öðru fólki á ferð þarna og einn góðviljaður tók þessa mynd af okkur. 1086(,2)m hljómar kannski sem ágætur slatti, en í rauninni keyrðum við langleiðina upp fjallið. Gangan sjálf tók ekki nema um klukkustund í hvora átt, en það var líka bara ósköp mátulegt fyrir svona skemmtilabb.

Jæja ætla að gera hlé núna. Búinn að troða alveg nægilega miklu í eina færslu, svo fregnir af laugardagskvöldinu fá að koma síðar.

Rannsóknarferð - föstudagur

2009-10-28T22:45:00.004+09:00

Já eins og ég minntist á í síðustu færslu þá var farið í rannsóknarferð um síðustu helgi. Áfangastaðurinn var Oga skagi í Akita sýslu, sem er um 5 tíma keyrsla í norðvestur héðan frá Sendai og snýr út að Japanshafi (milli Japan og Kóreu).

Hér á eftir fylgir ferðasagan, en það er tvennt sem mig langar að taka fram.
#1: Hún mun vera að mestu leyti í myndum, enda geri ég ráð fyrir því að það sé mun athyglisverðara en að lesa einhvern langan pistil frá mér.
#2: Henni verður skipt niður eftir dögum og kemur föstudagurinn fyrst og næstu dagar síðan einhvern tíman síðar þegar ég nenni. Bæði er það til þess að þetta verði ekki einhver risa póstur og líka til þess að ég geti mjólkað efniviðinn sem ég hef og látið það líta út fyrir að ég sé alveg rosalega duglegur að blogga.

Föstudagur

Nissan Selena bílalegubíll sem ég sat í á leiðinni til Oga. Auk hans voru kennararnir þrír með sína eigin bíla. 7+4+4+4=19 manns og síðan bættist reyndar einn við sem mætti beint til Oga. Brottför átti að vera kl 10 en tafðist til 11. Kom svosem ekkert á óvart.

Ein svaka hress yfir því að vera á leið í ferðalag

Hádegisverður í Maezawa, borg þekkt fyrir nautakjöt og olli það ekki vonbrigðum

Hópmynd fyrir utan veitingastaðinn

Komið við í Tennou skammt frá áfangastaðnum og klifið upp í útsýnisturn.

Útsýnið sjálft var nú ekkert merkilegt, það var helst himininn

Hópmynd uppi í turninum

Komið á áfangastað og þá er gott að fá eitthvað í gogginn. Og þvílík veisla það var. Ef þetta virðist vera mikill matur þá er það vegna þess að þetta er það, og samt vantar nokkra rétti inn á myndina.

Hófið um kvöldið

Myndskeið af Isawa að glíma við eitthvað sem mætti kannski kalla harðfisk og ég hlæjandi eins og bjáni í bakgrunni

Ég að skenkja bjór fyrir kennarana

Vel liðið á kvöldið og maður orðinn þreyttur eftir langan dag (og kannski stífa drykkju - enda flæddi áfengið þarna eins ég veit ekki hvað)

Já svona lítur maður greinilega út þegar maður er að stara ofan í drykkinn. Hvað ætli ég hafi verið að hugsa þarna? (Uppfærsla: var að taka eftir því að ég er ekki með drykk í hendi þarna heldur er ég að narta í eitthvað sælgæti. Ég virðist engu að síður vera djúpt hugsi...)

Tvö hress. Íslendingarnir og Rússarnir þola áfengið greinilega betur en Japanirnir.

Svefn.

Framhald síðar.

Haustlitir

2009-10-20T22:56:00.002+09:00

Úsýnið af svölunum mínum

Í nærmynd

Já haustið er komið hérna í Sendai og mörg tré farin að fella lauf á meðan önnur tré taka eitt eldrautt milliskref sbr. að ofan.

Ég hef víst ekki verið neitt sérlega duglegur við að blogga undanfarið, og ég ætla ekki eini sinni að reyna að koma með einhverjar afsakanir fyrir það.
Það hefur ekki gerst mikið markvert undanfarið. Ég hef farið í skólann á morgnanna (já ok, suma daga kannski um eða uppúr hádegi), varið deginum þar, og síðan hef ég haldið heim á kvöldin. Svona hefur þetta verið flesta dagana undanfarnar vikur.

Um næstu helgi verður farið í rannsóknarferð. Málvísindagengið safnast saman (einhver 15 stykki + 4 kennarar) og haldið verður norður á bóginn til Akita og dvalið á hefbundnu japönsku gistiheimili með heitum lindum og alles. Það verður síðan farið að sjá eitthvað athyglisvert þar á svæðinu á daginn og síðan á kvöldin verður borðað og drukkið, þó að þeir sem eru að fara að útskrifast þurfi reyndar að flytja stutta fyrirlestra. Aumingja greyin.

Ég veit nú ekki af hverju ég er að fara svona djúpt út í þetta núna, miklu skynsamlegra að fjalla bara betur um hvernig þetta var þegar komið er heim aftur, við sjáum til hvernig það fer.

Í öðrum fréttum er það helst að ég mun kíkja heim um jólin. Lendi að kvöldi 20. des og hverf aftur á braut að morgni 6. jan þannig að ég geri ráð fyrir að mér gefist færi á að heilsa upp á flest ykkar sem lesið þetta blogg.

En þangað til...eða kannski uppfæri ég bloggið einu sinni eða tvisvar áður en að því kemur.

Rúllustigageðklofi

2009-09-23T17:13:00.003+09:00

Rúllustigar. Hér í Japan er mikið af þeim, enda eru þeir skilvirk leið til þess að koma allri þessari mannmergð upp og niður hæðir á lestarstöðvum, í verslunum og meira að segja í skólum.
Rúllustigunum fylgja síðan óskrifaðar hegðunarreglur hér í Japan, ólíkt Íslandi þar sem fólk hrúgast bara í rúllustigan eins og sauðfé í rétt og ríkir sama ómenning þar og annars staðar í íslensku þjóðfélagi. Yfirleitt eru rúllustigar tvíbreiðir, þ.e.a.s. að tveir fullvaxta einstaklingar komast fyrir hlið við hlið í þeim. Því tíðkast það hér í Japan að öðru megin stendur fólk sem vill bara taka því rólega og láta rúllustigann sjá um vinnuna fyrir sig og því er hin hliðin auð fyrir fólk sem er að flýta sér og getur því gengið upp/niður rúllustigan til að flýta för sinni.
En það er ekki alveg augljóst mál hvoru megin hraðleinin er. Sem dæmi má nefna að í Osaka þar sem ég bjó fyrir þremur árum þá er það akkúrat öfugt við það sem gildir í höfuðborginni Tokyo (ég verð reyndar að viðurkenna að ég man ekki nákvæmlega hvort var hvort, en s.s. ef hraðleinin er vinstra megin í Osaka þá er hún hægra megin í Tokyo eða vice versa - þið sem þekkið til getið kannski frætt okkur um það).
********
UPPFÆRLSA: Samkvæmt þessari síðu þá er kjurrleinin hægra megin í Osaka en vinstra megin í Tokyo.
********
Nú hvaða reglur gilda þá hér í Sendai mætti spyrja. Héðan er mun styttra til Tokyo en Osaka og þar sem Tokyo er nú einu sinni höfuðborgin mætti kannski halda að Tokyo-hefðin gilti. En svo er ekki. En samt er ekki hægt að segja að Osaka-hefðin gildi heldur hérna. Nei, það er breytilegt í hvert sinn og ræðst það á eftirfarandi hátt. Ef það er kyrrstandandi fólk í rúllustiganum þegar komið er honum þá er kjurrleinin þeim megin sem það fólk stendur. Ef það er ekki kyrrstandandi fólk í rúllustiganum þá fer það eftir hentisemi þess sem kemur fyrst(ur) að hvoru megin hann/hún kýs að standa.
Síðan má kannski spyrja sig hvort hér ríki 'best of both worlds' eða hvort að þetta sé óhugnanlega farið að líkjast ómenningunni heima á klakanum.

En nóg um rúllustiga í bili. Héðan er ekki mikið að frétta; ennþá tiltöluleg rólegtheit í sumarfríi sem stendur þó til bóta þegar skólinn byrjar aftur í næstu viku. Það hefur svosem eitt og annað gerst hér, t.d var jazz-hátið hér í Sendai um þarsíðustu helgi þar sem hundruð hljómsveita spiluðu á götum út, Oktoberfest er líka í gangi um þetta leyti og ýmislegt annað. Ég er aðallega að bíða eftir myndum úr gíslingu áður en það tekur því að blogga eitthvað um það.
Sjálfur er ég óttalega latur við að taka myndir og finnst fínt að láta öðru fólki það eftir, en einhvern veginn gengur oft treglega að pína myndirnar úr því. Verst er að ég held ég hafi skilið þumalskrúfurnar eftir heima...

September og síðermar

2009-09-05T20:35:00.002+09:00

Jæja það er barasta kominn september og meira að segja farið að hausta hérna í Sendai. Núna í vikunni varð ég loksins að gefast upp á stuttermabolunum og skipta yfir í síðermar, enda farið að svala aðeins hérna, sérstaklega á kvöldin.
Ég get ekki varið því að rifja aðeins upp sama árstíma fyrir þremur árum þegar ég kom í fyrsta sinn hingað til Japan og hélt ég myndi ekki lifa hitann af. Bæði er svalara hérna í Sendai en þarna í Osaka þar sem ég var fyrir þreumur árum en síðan hefur sumarið hérna í Japan líka verið óvenjulega svalt. En ég kvarta ekki enda fíla mig vel í síðermunum.

Sumarið hérna hjá mér hefur líka verið svolítið óvenjulegt vegna þess hversu ólíkt Japanska skólaárið er m.v. hið íslenska. Að vera á fullu í skólanum í júní og júli þegar maður er vanur að vera í fríi/í sumarvinnu og síðan vera í sumarfríi í ágúst og út september þegar maður er vanur því að skólinn og allt það hefjist í lok ágúst/byrjun september.
Ég veit ekki hvort það sé rétt að kenna þessu um, en einhvernveginn hef ég ekki náð að njóta sumarsins sem skildi. Hef bara haldið niður í skóla flesta daga og verið þar að læra á eigin spýtur, en það er nánast alltaf eitthvað fólk þar svo maður er aldrei einmana þar.
Við skulum sjá til hvernig gengur þegar skólinn hefst aftur í byrjun október, en þá er svosem upplagt að fara að taka sig á ef maður á að eiga séns í inntökuprófið í framhaldsnám hérna sem verður í lok Janúar á næsta ári. Aldrei og snemmt að byrja að læra fyrir það. Málvísindalega séð er inntökuprófið svosem ekki flókið ef maður er með undirstöðuatriðin á hreinu, en það flækir málið þegar maður þarf að svara á japönsku...

En þangað til að því kemur, hver veit nema maður reyni að nýta allavega nokkra daga í september til einhvers sem maður er ekki vanur - þ.e.a.s. einhvers annars en lærdóms.

Meiri hátíð og flugeldar

2009-08-25T23:10:00.005+09:00

Á fimmtudaginn síðasta þá var hátíð með öllu tilheyrandi; matarbásum, kertafleytingum, og flugeldasýningu; í bæjarhluta ekki mjög langt frá skólanum þannig að eftir að hafa verið dugleg að læra í skólanum yfir daginn þá skruppum við nokkur þangað síðla dags til að upplifa stemminguna. Hér á eftir fylgja nokkrar myndir frá hátíðinni.

Séð yfir hátíðarsvæðið við Hirose ánna.

Falleg rauð brú, mannþrön og matarbásar.

Setningarathöf eða eitthvað slíkt.

Gengið (mínus ég)

Verið að gæða sér á góðgætinu.

Takoyaki eða octopus balls eins og það er stundum kallað á enska vísu.

Yummy.

Búið að troða kattareyrunum uppá mig. Og já, þau blikka.

Verið að dást að flugeldunum.

Það var búið að strengja lína yfir ánna og partur af flugeldasýningunni var þetta þegar það tók að rigna niður neistum í ánna. Skipti um lit og alles og var eitthvað það flottasta sem ég hef séð. Sjá líka myndskeið hér fyrir neðan.

Hátíðin búin og einhhverjar þúsundir manns að reyna að troða sér upp stiga sem var ekki alveg að ráða við álagið.

Mynd tekin af rauðu brúnni hérna að ofan af kertafleyjunum. Þau flutu ekki langt greyin.

Núna eru hinsvegar sumarhátíðirnar búnar og alvara lífsins (eða gerfi hennar) tekin við.

Hljóðreiðaleiðangar

2009-08-22T21:43:00.002+09:00

Um síðustu helgi skrapp ég í tvö stykki hjólreiðaleiðangra í góða veðrinu sem hefur verið undanfarið og það vildi þannig til að áfangastaður þeirra beggja voru verslunarmiðstöðvar, ekki að ég hafi farið þangað með það að markmiðið að versla en það er bara einhvernveginn skemmtilegra að hafa eitthvað markmið.

Á leið yfir Hirose ánna

Eftir 50 mínútur eða svo var loksins komið á leiðarenda - The Mall. Ekkert alltof stór en fínt úrval og verðið almennt ekki slæmt. Fínasta bíó þar líka.

Næsta dag var haldið til Mitsui Outlet Park við höfnina í Sendai. Tók alveg vel rúman klukkutíma að hjóla þangað - en það má svosem geta þess að það er solidð útblásið af því að liggur við hvert sem farið er hér í Sendai fer alveg heilmikill tími í það að bíða eftir umferðarljósum. Ekki mikið varið í búðirnar þar fannst mér, þó að Adidas verslunin hafi verið með strigaskó á mjög góðu verði - verst bara að mig vantar ekki strigaskó. Fínasta parísarhjól í bakgrunni, þarf að skreppa í það við tækifæri.

Hvert á maður síðan að fara næst?

Lokahóf, flugeldar og Tanabata

2009-08-09T20:07:00.006+09:00

Á miðvikudaginn síðasta var lokahóf hjá málvísundunum í tilefni þess að önnin var á enda. Það var því safnast saman í rannsóknarherberginu og drukkið, borðað og spjallað (raðað eftir mikilvægi; frá mikilvægasta og niður).

Veisluborðið - sést m.a.s. í einn eða tvo Asahi Super Dry svo Pétur getur ekki kvartað.

Ekta kínversk gyoza, löguð af ekta Kínverjum (þó að ég hafi reyndar aðeins hjálpað til)

Mmmmmmmm, gott!

Ég fékk síðan að smakka á Maotai, kínverskur 52% sori sem ég veit ekki alveg hvort eigi að mæla með. Annars vegar alveg einstök upplifun, en hins vegar ekkert sérstaklega þægileg. Ég eftirlét því kennurunum og Kínverjunum að sötra það, og mér til mikillar furðu kláraðist það allt, þannig að það voru greinilega ekki allir sömu skoðunnar og ég.

Síðan vildi þannig til að einmitt sama kvöld þá var heljarinnar flugeldasýning hérna í Sendai í tilefni þess að Tanabata hátíðin átti að hefjast næsta dag. Þetta voru einhver 16 þúsund stykki af bombum og stóð sýningin yfir í um 90 mínútur og spillti ekki fyrir að útsýnið frá rannsóknarherberginu var alveg frábært.

Hér fyrir neðan eru tvö myndskeið sem ég tók af flugeldunum en það er kannski hægt að finna betri myndskeið á vefnum, t.d. hérna.

Frá fimmtudeginum og fram á laugardag stóð síðan yfir Tanabata hátíðin hér í Sendai, en það kemur fólk víðs vegar að til að upplifa hana, og á fimmtudaginn skruppum við nokkur saman niður í bæ til að kíkja á hana. Það sem er helst að sjá er Tanabata skrautið, heljarinnar borðar eða ég veit ekki hvað á að kalla það, sem er búið að hengja upp alls staðar meðfram yfirbyggðu verslunargötum borgarinnar.

Tanabata borðar

Meiri borðar

Gengið ásamt borðum í bakgrunni

Borðar með líkneski Date Masamune, stofnara Sendai, á.

Í nærmynd. Margir borðarnir voru bara plain pappír en sumir eins og þessi voru aðeins flóknari. Efniviðurinn í þennan var safnaður saman frá öllum landshornum og hengt upp til minningar um kjarnorkusprengjurnar sem voru sprengdar hér í Japan einmitt um þetta leyti, 6. og 9. ágúst ef ég man rétt, fyrir 64 árum síðan ef stærðfræðin bregst mér ekki.

Það er ekki japönsk hátið án þess að það séu endalausir básar seljandi ýmis konar mat og eftir að hafa virt skrautið nægilega mikið fyrir okkur þá hvíldum við lúin bein í almenningsgarði og gæddum okkur á góðgætinu.

Gerðafræði

2009-08-02T16:20:00.003+09:00

Jæja það er barasta kominn ágúst. Verslunarmannahelgin og alles. Vona að þið séuð öll að njóta hennar til fullnustu. Hérna í Japan er enginn frídagur á morgun, en ég er að njóta sunnudagsins eins og á að gera - með því að slappa af og gera mest lítið.

Síðasta vika var ein fljótliðnasta(?) vika sem ég hef upplifað. Frá mánudegi til fimmtudags var gestakennari frá Tokyo Gaidai með hraðnámskeið í typology. Ég verð að viðurkenna að ég veit ekki alveg hvað skalla kalla það á íslensku, en skv. Orðabanka íslenskrar málstöðvar er það þýtt sem gerðafræði ellegar gerðaflokkun í bæði læknisfræði og uppeldis- og sálarfræði svo ætli það megi ekki nota sama heiti yfir það í málvísindum.

Námskeiðið sjálft var alveg skrambi skemmtilegt, en meðal annars var ég notaður sem tilraunadýr og spurður margra spurninga út í íslenskuna sem hinir notuðu síðan til þess að greina íslensku. Gaman að sjá hvað það átti erfitt með það - enda íslenskan alls ekkert auðveld - og hló ég oft með sjálfum mér að hinum ýmsu tilgátum sem komu upp.

Námskeið var frá morgni til kvölds flesta dagana og því lítill tími til annars, og ég held að ég hafi ekki eytt svona miklum tíma í kennslutímum yfir eina viku síðan ég var í menntó.

Núna í næstu viku, frá 6. til 8. ágúst er síðan Tanabata hátíðin. Ég þekki reyndar ekki mikið til hennar þannig að þið sem eruð forvitin um hana getið annað hvort lesið Wikipedia færsluna eða beðið eftir að ég skrifi nokkur orð um hana hérna eftir að hafa upplifað hana eftir viku eða svo.

Á botni Kyrrahafsins

2009-07-25T23:12:00.002+09:00

Jæja núna er önnin senn á enda. Síðustu venjulegu námskeiðin kláruðust núna í vikunni, en það er reyndar eitthvað hraðnámskeið í næstu viku og síðan einhver gestafyrirlesari sem kemur hingað í þarnæstu viku svo þetta er kannski ekki alveg búið. Að því loknu má svo segja að sumarfríið sé loksins hafið, en það er reyndar heilmikið á dagskránni hjá mér þá svo ég veit ekki hvað það verður mikið úr fríinu. Fræði ykkur betur um það síðar.
Á mánudaginn síðasta var lögbundinn frídagur hér í Japan; sjávardagurinn. Ég gerði nú ekki mikið þá, enda stór hluti Japana á faraldsfæti og pakkað af túristum hvert sem farið er. Í staðinn nýttum við rannsóknarnemarnir þrír tækifærið á miðvikudaginn þegar við vorum öll laus og skruppum til Ishimaki sem er næst stærsta borgin hér í Miyagi Prefecture. Þar heimsóttum við Sant Juan Bautista Museum sem er tileinkað samnefndri japanskri galíon frá því snemma á 17. öld sem var smíðuð af tilskipan Date Masamune, stofnara Sendai borgar.
Safnið kom bara verulega á óvart og umhverfið líka, en safnið er staðsett í útjaðri Ishimaki í fiskiplássi sem minnti mig óneitanlega á Ísland.

Ísland eða Japan?

Sant Juan Bautista

Síðan skemmdi ekki fyrir að það gafst tækifæri á að klífa mastrið á skipinu, og þó að manni leyfðist reyndar bara að fara tæplega hálfa leið upp þá fékk maður svona sjóræningjatilfinningu alveg beint í æð við þetta.

Yo ho ho and a bottle of rum

Eitt gerðist reyndar sem skemmdi aðeins fyrir ferðinni. Þegar ég var búinn að klifra upp og aftur niður og ætlaði að sveifla mér aftur inn á þilfarið þá skaust nýji fíni gemsinn minn sem ég var ekki búinn að eiga í 2 mánuði úr buxnavasanum mínum og, alveg eins og í einhverri grínmynd, plops beint í sjóinn. Hann liggur þar enn núna, á botni Kyrrahafsins, syndandi með fiskunum.

Kosningabarátta

2009-07-17T23:57:00.003+09:00

Um næstu helgi (held ég) eru borgarstjórnarkosningar hérna í Sendai.
Það væri nú ekki í frásögur færandi nema fyrir það að á leið minni í skólann í morgun þá rakst ég á einn frambjóðandann, Watanabe Hiroshi, þar sem hann stóð á fjölförnu götuhorni, vinkandi til bíla og bjóðandi gangandi og hjólandi góðan daginn. Ég fékk meira að segja "good morning" á fínustu ensku frá honum!

Slagorðið hans er eitthvað á þá leið að hann er búinn að vera óslitið í 22 ár í borgarstjórn og að hann hreyfi sig í samræmi við íbúa Sendai.

Væri ekki gaman ef að íslenskir pólitíkusar myndu taka upp á þessu. Til dæmis ef Davið Oddson fer aftur í pólitíkina þá gæti hann staðið á gatnamótum Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar á atkvæðaveiðum. Auðvitað þyrfti hann að vera viðbúinn að skutla sér frá ef einhver framtaksfullur bílstjóri myndi reyna að keyra hann niður...

Yakiniku

2009-07-11T00:00:00.002+09:00

Í gær var farið út að borða yakiniku. Enska þýðingin á því er almennt 'Korean barbecue' en það byggir á því að maður fær þunnar kjötflísar, yfirleitt nautakjöt, sem maður síðan grillar sjálfur við borðið.

Kjötið rann ljúflega niður.

Sumarið komið

2009-06-26T20:15:00.003+09:00

Já það lítur út fyrir að sumarið sé komið hérna í Sendai. Eftir að hitinn hafði slefað hátt upp í 30° undanfarna daga þá náði hann loksins því marki í dag. Því miður eru engar strandferðir og sólböð hjá mér heldur bara lærdómur og voðalega lítið að frétta.
Læt ykkur síðan vita þegar hitinn fer í 35°...

17. júní

2009-06-17T22:00:00.002+09:00

Gleðilegan 17. júní. Hér í Japan er þetta bara hver annar dagur, en ég get ekki sagt að ég sakni þess mikið, enda er ég kannski ekki beint markhópurinn, en ég vona að þið lesendur séuð að njóta hátíðarhaldanna eða þá bara að nýta daginn í að hvílast vel.

Héðan að frétta er í raun ýmislegt og ekkert. Á föstudaginn og laugardaginn var málvísinda-"symposium" í skólanum þar sem komu einhverjir 8 prófessorar víðs vegar að úr Japan og m.a.s. einn alla leið frá Kalíforníu. Það var talað um margt athyglisvert þarna, þó ég geti ekki sagt að ég hafi skilið mikið í því sem verið var að blaðra um - en þó kom mér á óvart að hið háa plan málvísindanna sem fyrirlestrarnir voru á ollu meiri erfiðleikum en japanskan.
Þegar symposiuminu var lokið á laugardaginn var haldið út að borða með prófessorunum. Síðan var farið í karaoke. Með prófessorunum. Það var athyglisvert. Veitingastaðurinn sem var farið á á að vera eitthvað svaka fínt pleis og voru alls kyns kræsingar á boðstólnum en á heildina var ég ekkert sérlega hrifinn af því. Sem styrkir bara stoðum undir kenningu mína að það vanti ákveðna "high-class" bragðlauka í mig sem veldur því að mér finnst gourmet dót eins og humar og gæsapaté alveg núll spes. Má ég þá heldur biðja um eina með öllu.

Rigningartíðin átti að hafa byrjað í síðustu viku en það hefur haldist alveg merkilega þurrt hérna - 7, 9, 13 - þó að það hafi verið hálf rigningarlegt og jafnvel svolítið kalt undanfarna daga. Það var víst allt á floti í Tokyo og svæðum þar í kring í gær. Kannski liggur rigningunni bara ekkert á og er að taka því rólega á leið sinni hingað...

Tannburstar, rigning, farsímar og meiri rigning

2009-06-06T22:04:00.004+09:00

Í dag er búið að rigna eins og hellt væri úr fötu. Venjulega er ég ekkert svo ósáttur við það á laugardegi, það gefur manni afsökun fyrir því að hanga inni og gera ekki neitt. Nema hvað að í dag þá hafði einhverjum sniðugum dottið í hug að hafa uppbótartíma í einum af japönskukúrsunum sem ég er í. Ég þurfti því að dröslast alla leið út í skóla og þrátt fyrir stóru fínu regnhlífina mína þá var ég auðvitað orðinn vel blautur þegar þangað var komið. Það sem verra er er að þetta er líklega bara upphafið á langri og leiðinlegri regntíð, en júni er einmitt tímabilið fyrir það hérna í Japan. Ef þetta verður jafn slæmt og í dag í einhvern tíma þá hugsa ég að ég neyðist til þess að kaupa mér stígvél og regnstakk - en það er svosem kannski ekkert svo vitlaust að eiga það.

Á öðrum nótum þá keypti ég mér nýjan tannbursta í gær. Sá sem ég var með var orðinn nokkuð vel notaður og búinn að sinna skyldu sinni. Það var hins vegar þannig að hvert sem litið var fann ég hvergi almennilega stærð á tannbursta. Það er margt smátt hér í Japan og greinilegt að tannburstarnir þeirra eru það líka, því ég efast um að það sem ég fann myndi nokkurn tímann flokkast sem tannbursti fyrir fullorðna á Vesturlöndum. Vandinn með svona litla tannbursta (sérstaklega þegar maður er vanur alvöru American-size tannburstum) er sá að það krefst alveg margfalt meiri vinnu að bursta tennurnir því hver stroka nær yfir minna svæði. Og þrátt fyrir að eyða margfalt meiri orku við burstunina þá finnst manni maður aldrei ná að bursta jafn vel og með alvöru tannbursta.
Hér fyrir neðan má sjá mynd af gamla og nýja tannburstunum mínum

en myndina tók ég á nýja farsímann minn. Já ég dreif mig loksins í það að uppfæra í alvöru nútíma græju sem getur gert meira en bara hringt og sent SMS. Á hinn bóginn skapast við það vandamál því síminn getur gert of mikið, þetta er allt of flókið dót. Og þar að auki er allur veraldarvefurinn opinn fyrir manni úr símanum, en ég er það vanur því að flakka um netið á alvöru tölvu að mér finnst allt of mikið vesen að vera eitthvað að bisa við það á farsímanum. Maður er svona hálfgert eins og fótalaus maður í pokahlaupi. Þó ég verði reyndar að viðurkenna að það er fínt að fá veðrið beint í símann. Ég þurfti nú enga veðurspá til að segja mér að það væri rigning í dag, en núna veit ég allavega að það verður rigning aftur á morgun.

Þá ætla ég bara að hanga inni.

Drykkur og söngur

2009-05-30T11:14:00.002+09:00

Í gær var haldið út á lífið með málvísindapakkinu. Fyrst var haldið á veitingastað þar sem var lagt í góðan mat og all-you-can-drink. Ég held því reyndar fram að ég hafi klúðrað málunum all verulega fyrst ég gat ennþá staðið í lappirnar eftir að tíminn var liðinn. Eftir það var farið í karoke og sungið fram á rauða nótt.
Ég skelli hér inn nokkrum myndum af atburðum gærkvöldsins - allavega þeim myndum sem óhætt er að birta.

Með bjór í annarri og yakitori í hinni eins og Johnny Naz myndi segja

Glatt á hjalla

Imamura (fyrir miðju) með signature pósuna sína

Allt búið!

Lagavalið er mikilvægt

Hvað ætli ég sé að syngja þarna. Kannski Bohemian Rhapsody...

Sumir eru veikari en aðrir...

Mættur upp á borð

Miðnæturnúðlur og ritgerðarskrif

2009-05-27T01:39:00.001+09:00

Núðlur:

Ritgerðarskrif:

Have a break, have a Kit Kat

2009-05-22T00:31:00.002+09:00

Á myndinni hérna má sjá hluta af Kit Kat sælgæti sem ég hef leitað uppi hérna í Japan til að bragða á. Ef við byrjum frá vinstri þá er þar epla-edik, síðan kemur venjulegt Kit Kat, hvít ferskja, gul ferskja, og lengst til hægri er sítrónu-edik, grænt te, og síðast "rósar"-bragð. Japanirnir eru nefninlega mikið fyrir hinar ýmsu Kit Kat bragðtegundir, og þetta er bara örlítið brot af því sem er til/hefur verið til hérna í Japan.
Aðalástæðan fyrir því að ég er að þessu - þó að það sé vissulega gaman að bragða hinar ýmsu tengundir - er sú að ég er að leita að hinu "ultimate" Kit Kat. Klassíska Kit Kattið er vissulega gott á stundum en það kemur fyrir að einhver önnur bragðtegund toppar það, og jafnvel allt annað súkkulaði líka. Sem dæmi má nefna Kit Kat Caramac sem var til um skeið heima á klakanum fyrir nokkru árum og var alveg unaðslega gott, en því miður var það bara framleitt í takmörkuðu upplagi og veit ég ekki til þess að það sé fáanlegt neins staðar í heiminum um þessar mundir. Önnur eftirminnileg bragðtegund var grænt te - en þó ekki það sem er á myndinni - það var einhverju öðru blandað við sem ég man ekki hvað var, og veit ég ekki til þess að það sé fáanlegt hérna lengur, en það var einmitt frá Japan.
Leitin að hinu "ultimate" Kit Kat sem er fáanlegt nú á dögum heldur því áfram. Ég komst ansi nálægt því um daginn þegar ég bragðaði á "custard pudding" Kit Kat (óþarfi að benda á að custard og pudding séu það sama, spyrjið Japanana út í það) sem var alveg þrusu-gott - það gott að ég át það upp til agna og er því ekki á myndinni - en samt kannski ekki alveg toppurinn.
Leitin - eða kannski réttara sagt ævintýrið - heldur því áfram.

Aoba hátíðin

2009-05-17T10:10:00.008+09:00

Í gær og í dag er í gangi ein stærsta hátið ársins hérna í Sendai, Aoba hátíðin (fyrir smá bakgrunn þá er hægt að kíkja hingað). Í gær fór ég niður í miðbæ og kíkti á stemminguna og það helsta sem var í gangi í gær var svokallaður suzume odori (e. sparrow dance; í. þrastardans held ég, er ekki vel að mér í fuglaheitum). Hér fyrir neðan er myndband sem ég tók þegar að lætin voru sem mest, og eins nokkrar myndir frá því í gær.

Fólk að dansa

Afi gamli að berja á trommu

Ég og Park að pósa með gaur dressaðan í búning Date Masamune, stofnara Sendai

Stórir og þungir timburvagnar (e. floats) sem voru til sýnis í gær og verður ekið um strætin í dag

Væri gaman að fara að kíkja á það en það er leiðinda rigning úti svo ég veit ekki hvort ég nenni út úr húsi...

Þá árið er liðið...

2009-05-10T21:53:00.002+09:00

Þegar þetta er skrifað er ég að glápa á Formúlu 1 í sjónvarpinu. Í þetta sinn er kappaskturinn á Spáni, nánar tiltekið Barcelona, og ég get ekki varist því að minnast æðislegri ferð okkar pabba á spænska kappaksturinn fyrir rétt rúmu ári síðan.
Síðan þá hefur líka margt annað gerst. Það var um þetta leyti fyrir ári síðan að ég byrjaði að undirbúa umsóknina mína fyrir styrkinn sem ég er nú á, og ferlið við umsóknina var langt og strangt og þurfi ég meðal annars að skjótast heim úr miðju sumarfríi í Danmörku fyrir viðtal í tengslum við það.
Ég fór síðan í fyrsta sinn til Ameríku í ágúst, var þar viðstaddur brúðkaup vinkonu minnar og átti síðan nokkra frábæra daga með Stebba Þór í New York.
Ég lauk loks lokaritgerðinni minni við HÍ eftir mikið streð (og slef) þó að útskriftin sjálf sé reyndar ekki fyrr en núna í Júni. Þið fyrirgefið þó ég bjóði ekki til útskrifarveislu - nema kannski fyrir þá sem leggja það á sig að koma alla leið hingað, við getum séð til með það.
Ég varð frændi enn einu sinni þegar Katla Kristín Kristinsdóttir kom í heimin fyrir tæpu ári ef mér skjátlast ekki. Síðan þá hefur hún stækkað alveg alltof mikið, og ég hugsa að það sem ég sakna mest af Klakanum séu fimmtudagsheimsóknirnar hennar og Tedda.
Mamma hætti í vinnunni sinni (alveg rétt í tæka tíð held ég að megi segja), og er víst byrjuð í nýrri vinnu. Vonandi fílar hún sig vel þar.
Einar frændi og Helga hafa tekið Smáraflötina alveg í gegn og eru nýflutt þangað inn að ég heyri. Ég vona að þau eigi eftir að eiga margar góðar stundir þar.
Helgi brói byrjaði í MR, en sinnir náminu kannski ekki alveg jafn vel og maður hefði vonað. Allavega er það tilfinningin sem ég fæ. Kannski var ég alveg eins og hann þegar ég var í MR.
Simmi sneri aftur á skólabekk og byrjaði í ensku í háskólanum. Vona að hann plummi sig þar. Þegar ég byrjaði á fyrsta ári í enskunni við HÍ 2005 þá hafði ég ekki hugmynd um hvað ég yrði staddur nú í dag, þannig að hver veit nema að námið leiði hann líka á nýjar slóðir.
Jonni bróí byrjaði í nýrri vinnu (verð reyndar að viðurkenna að ég er ekki alveg viss með tímaröðina á því, tíminn flýgur stundum svo hratt að það gæti alveg verið að það hafi verið fyrir meira en ári síðan). Ég vona að þau hafi það öll gott þarna í Lundi, þó að krakkarnir séu reyndar að stækka alltof hratt.

Ég er nú örugglega að gleyma einhverju, en það hefur vissulega ýmislegt gert á þessum stuttu 12 mánuðum. Hver veit hvar maður verður staddur að örðum 12 liðnum.

Ég vona að þið fyrirgefið mér að bregða aðeins út af vananum hér á þessu bloggi og leyfi mér að skrifa um annað en fréttir af lífi mínu hér í Japan. Ég lofa að það verður ekki meira af þessu í bili - ætli það verði ekki ágætt að koma með annan póst um þetta eftir svona ár og geta þá litið um öxl og rifjað upp þessa færslu.

Gullna vikan

2009-05-08T20:53:00.007+09:00

Núna í vikunni var það sem Japanir kalla Gullnu vikuna (e. Golden Week) þar sem koma þrír lögbundnir frídagar í röð og er lengsta frí ársins fyrir vinnandi Japana.
Ég nýtti tækifærið (og þann tíma sem ég mátti taka mér frí frá náminu) og ferðaðist aðeins um, eins og eflaust svon 90% Japana. Hérna eru nokkrar myndir sem ég tók á ferðalögunum.

Matsushima - 260 smáeyjar, eitt af svokölluðum "Three Views of Japan" túristapleisum og á að vera alveg rosalegt, en nær ekki alveg að lifa upp hypeið.

Mannhafið á leið á haf út. Ég bjóst nú satt að segja við meiri örtröð.

Gengið - ég, Kseniya og Park komin út á bát

Það var mikið sport hjá túristunum að henda rækjusnakki aftur úr bátnum í fuglagerið sem sveimaði á eftir honum.

Yamadera - hof í fjallshlíð. Reynir svolítið á að labba upp endalaus þrep á leiðinni upp fjallshlíðina.

Fjallshliðin og hlutar af Yamadera sem sjást.

Útsýnið efst uppi

Myndir héðan úr Sendai:

Frá Hirose ánni sem rennur mitt í gegnum Sendai. Erfitt að trúa því að þetta sé bara 10 mínútur (á hjóli) frá miðbæ milljón manna borgar.

Grafreitur Date Masamune, stofnara Sendai.

Trévirkið á grafhvelfingunni. Þarf að spyrja Simma hvort hann geti skellt einhverju svona saman.

Þetta var nú allt í bili. Núna er síðan komin helgi aftur, spurning hvað maður eigi að taka sér fyrir hendur...

Þýskur bjórkjallari í Sendai

2009-04-29T20:57:00.003+09:00

Í gær þá álpaðist ég inn á þýskan bjórkjallara hérna í Sendai. Upphaflega var nú ekki planið að fara þangað enda er ég ekki mikill aðdáandi þýskrar matarmenningar - ef eitthvað er þá er hún á lægra plani en ensk matarmenning og þá er nú mikið sagt, jafnvel þó að kjöthlutfallið í þýsku pulsunum sé hærra - þó að þýski bjórinn sé auðvitað alltaf góður.
Við héldum af stað út í seinna lagi sem hafði tvær meginafleiðingar. Í það fyrra þá vorum við öll orðin alveg rífandi svöng og í annan stað þá voru liggur við allir staðir fullsetnir. Fyrstu tveir staðirnir sem við fórum á voru pakkaðir og sá þriðji var ekki opinn - þriðjudagar eru frídagar þar. Þannig að eftir 1.5klst labb og vonbrigði þá enduðum við semsagt á þessu þýska pleisi. Staðurinn kom bara nokkuð á óvart með hversu vel tókst við að skapa þýska stemmingu - bjórinn góður og maturinn vondur og sauerkrautið súrt - og bjór- og vínúrvalið koma alveg skemmtilega á óvart.
Sjálfur tók ég engar myndir af staðnum en þið getið séð nokkrar hérna: Brunnenheim - og ég get fullvissað ykkur um að náfölu hvítu pulsurnar bragðast jafn illa og þær líka út fyrir að gera.

Innipúkinn

2009-04-25T15:19:00.002+09:00

Það er rigning útí. Og þá meina ég ekki einhvern smá úða eins og heima á klakanum, þó svo að hann ferðist lárétt en ekki lóðrétt eins og rigningin hérna. Nei hérna rignir svo mikið að það liggur við að það sé ekki hægt að mæla það í millimetrum - tölurnar verða of stórar - heldur eru sentimetrarnir hentugri.
Ég er þess vegna bara að pulla innipúkann á þetta. Gekk í smá þrif hérna áðan en annars er ég bara að taka lífinu með ró og glápa á imbakassann, m.a. úrslitakeppnina í NBA og síðan eru víst tímatökur í formúlunni á eftir. Er ég bara fegnastur því að þurfa ekkert að fara út úr húsi í dag.
Ykkur sem lesið þetta hvet ég hins vegar til að drífa ykkur út úr húsi í dag, skunda á næsta kjörstað og kjósa, og kjósa rétt - hvað svo sem það er.

Jarðskjálfti

2009-04-22T20:44:00.003+09:00

Í gær þá var smá jarðskjálfti hérna á þessu svæði. Hann var nú bara litlar 3 gráður á japanska skalanum; hef ekki hugmynd um hvað það er á Richter er það er ekki það mikið.
Ég held nú að ég hafi fundið fyrir jarðskjálfta þegar ég var í Osaka á sínum tíma en ég man ekkert eftir því. Jarðskjálftinn í gær var allavega aðeins öðru vísi en ég er vanur heima á Íslandi. Í staðinn fyrir að hristast og hristast meira þá var eins og maður væri út á sjó að rugga rólega fram og til baka og hann varaði frekar lengi, kannski um mínútu eða svo ef ég ætti að giska. En svona fyrir utan það þá var þetta bara svona just another day at the office fyrir mig.

Hanami #2

2009-04-18T21:19:00.002+09:00

Í gær, föstudag, var málvísindapakkið búið að plana hanami nema hvað að veðrið var alveg ömurlegt, rigning og hráslagalegt(?) þannig að við enduðum á því að hafa það bara innanhúss, í málvísindarannsóknarherberginu. Auðvitað var lítið um sakura tré að horfa á þar en það sýnir bara og sannar það sem ég minntist á síðan að það að dást að blómunum er bara aukaatriði - hanami snýst bara um að éta og drekka.

Undirbúningur á fullu

Í þetta sinn var heil ein dós af Asahi Super Dry á staðnum svo ég festi það á filmu fyrir Pétur

Gengið, orðið vel hresst

Mér var tjáð að þetta væri besta sake-ið frá Okinawa, en persónulega fannst mér voðalega lítið varið í það

Man ekkert hvað var í gangi þarna...

Hanami

2009-04-11T22:51:00.002+09:00

Í dag fór ég á Hanami, en það er þegar fólkið hérna safnast saman í almenningsgörðum í hálfgerðri lautarferð með mat og drykk að dást að sakura-trjánum þegar þau eru í blóma. Almennt er það mjög illa séð að drekka áfengi á almannafæri hér í Japan, hvað þá að degi til, en á hanami leyfist það.
Við vorum reyndar heldur snemma á ferðinni því sakura-trén hérna eru ekki komin í fullan blóma enda svalara hér heldur en t.d. í Tokyo. Þar sem við vorum, í Nishi-koen (Vesturgarði), var líka ekkert sérlega mikið af sakura-trjám til að byrja með, en það sýnir bara og sannar að þetta er að mestu leyti tilefni til þess að sitja undir berum himni að sötra áfengi.

Útsýnið

Afi gamli að sníkja heimabruggað hrísgrjónavín frá Satoshi, en hann (Satoshi) hafði komið til Íslands og farið Gullna hringinn og alles.

Gengið - mjög alþjóðlegt; frá vinstri: Kórea, Japan, Rússland, Svíþjóð, Tævan, Ísland.

Verið að sturta öllum bráðnaða klakanum úr kæliboxinu. Gaurinn til vinstri heitir Nori og merkilegt nokk þá var hann nemandi við Kansai Gaidai á sama tíma og ég var þar sem skiptinemi.

Myndir

2009-04-09T17:58:00.003+09:00

Jæja ég svissaði yfir í gamla sniðið aftur og er mættur með fyrsta myndaflóðið til að sjá hvernig það reynist.

Herbergið mitt séð frá dyrunum

Herbergið mitt séð frá svölunum

Rúmið mitt. Já það er hart.

Ekta japanskt hátækniklósett sem sprautar heitri vatnsbunu á bossann þegar ýtt er á takka.

Nýtt snið

2009-04-06T08:28:00.003+09:00

Jæja setti nýtt snið á bloggin til prófunar. Mér finnst textinn vera full 'breiður' og ekki jafn læsilegur og á gamla blogginu, en kosturinn við þetta er að ég get þá sett inn hæfilega stórar myndir beint á bloggið. Annar möguleiki væri að hafa þetta svipað því sem það var, nema hvað að ég myndi bara setja myndirnar inn sem thumbnails sem þyrfti þá að smella á til að sjá fulla mynd.
Látið mig vita hvað ykkur finnst vera betri kostur hérna í athugasemdunum.

Ferðasaga

2009-04-05T08:25:00.005+09:00

Já, eldsnemma á miðvikudagsmorgni þá var haldið af stað út á Leifsstöð og þaðan flogið til London. Þegar þangað kom var mér tilkynnt að ég hefði verið bumpaður upp í business class, þannig að á meðan ég var að bíða eftir fluginu til Tokyo þá hafi ég það bara mjög rólegt í JAL loungeinu á Heathrow, sat í þægilegum stól og hafði eins mikið af drykk og snarli eins og ég gat í mig látið.
Um borð í flugvélinni fór ekki síður vel um mig. Ég sat í hálfgerðu geimskipi með alveg endalaust fótapláss og með því að ýta á einn takka þá lagðist það alveg flatt. Maturinn var síðan ekki af verri endanum, hægt að velja á milli nokkurra máltíða og ég hugsa að ég hafi aldrei farið svona fínt út að borða á ævinni. Bragðið var hins vegar ekkert spes.
Nú þökk sé þessum þægindum (og svefnpillu frá pabba) þá hvíldist ég ágætlega í vélinni og lenti alveg þokkalega hress í Tokyo kl 13:00 að staðartíma. Á Narita-flugvelli var síðan tekið á móti mér og ég sendur á hótel til að dvelja eins nótt og lestarmiði daginn eftir til Sendai. Ég nýtti því tækifærið og þvældist aðeins um Tokyo og kíkti á gamlar og kunnuglegar slóðir (Akihabara).
Næsta morgun dröslaðist ég síðan út á lestarstöð og fór með Shinkansen hraðlestinni til Sendai. Þar tók Kim, leiðbeinandinn minn, á móti mér og fór fyrst með mig á kampusinn þar sem ég hitti alveg endalaust af fólki sem ég man ekkert hvað heita áður en við héldum að lokum á heimavistina, þar sem ég sit og skrifa þetta.
Í gær, laugardag, tók ég því svo mest rólega. Tók einn labbitúr um hverfið hérna til að kynna mér það og verslaði aðeins inn, og skrapp síðan niður í miðbæ en þar var fjörlegt enda laugardagseftirmiðdagur og lagðist pleisið bara ágætlega í mig.
Í dag er síðan planið að skreppa í smá verslunarleiðangur - ennþá ýmsar nauðsynjar sem mig vantar - og síðan er smá welcome party hérna á heimavistinni í kvöld sem ég hugsa að ég reyni að kíkja í.
Á morgun hefst síðan alvaran. Þarf að fara að útrétta ýmislegt sem ekki er hægt um helgar: fara í ráðhúsið fyrir "alien registration", fara í bankann og/eða pósthúsið að opna reikning og líka að borga einhverja reikninga, og síðan er örugglega eitthvað meira sem ég er að gleyma. Þegar það er allt búið þá gefst kannski tími til að fara að huga aðeins að náminu sjálfu.

Að lokum bara smá aðvörun að ég ætla að reyna að breyta uppsetningunni á blogginu aðeins, m.a. til þess að allar myndir líti ekki út eins og hér að neðan þannig að ef þið kíkið hingað og allt er í ruglinu þá er það (vonandi) bara tímabundið.

Mikið drasl

2009-03-31T12:51:00.004+09:00

Já það er mikið af drasli sem þarf að taka með þegar flogið er hálfa leið yfir hnöttinn. Á myndinni sést stór hluti þess sem ég vona að komist ofan í ferðatöskuna mína, að fráskildum öllum klæðnaði(!!!)

Landflótti

2009-03-27T05:15:00.002+09:00

Jæja ætli það sé einhver nægilega vitlaus að vera ennþá komandi hingað í von um nýjar færslur? Eða kannski var einhver svo sniðug(ur) að gerast áskrifandi að RSS feedinu og fær þá bara þessa færslu beint í æð.
Hvernig svo sem því líður þá fær þetta blogg endurnýjun lífdaga því þann 1. apríl n.k. held ég af landi brott. Ákvörðunarstaðurinn er borgin Sendai í Miyagi sýslu(? enska: prefecture) í Japan þar sem ég mun hefja nám við Tohoku háskólann. Fyrst í stað mun ég stúdera málvísi sem s.k. "research student" á námsstyrk frá MEXT, japanska menntamálaráðuneytinu, með möguleika á uppfærslu í mastersnám eftir eitt eða tvö ár.
Nú planið er auðvitað að vera duglegur að blogga hér og setja inn myndir, en þeir sem hafa fylgst með þessu þessu bloggi áður vita svosem að það á til að sitja á hakanum. Það verður bara að fá að koma í ljós.
Þau ykkar sem mér gefst ekki tækifæri til að kveðja áður en ég held af landi brott bið ég bara heil að lifa, sem og alla aðra lesendur, og ef eitthvert ykkar skyldi eiga leið til Japan þá endilega hafið samband og það er aldrei að vita nema það væri hægt að hittast þarna úti.
Næsta færsla er síðan væntanleg eftir komuna til Japan...

Búið

2007-07-31T08:40:00.000+09:00

Í kvöld fékk ég síðasta kassann sem ég sendi heim frá Japan áður en ég fór - tók bara litla 2.5 mánuði - og fannst það vera ágæt tímamót til að slútta þessu bloggi ef það er þá einhver það vitlaus að koma hingað ennþá.

Meira var það ekki í bili.

Heyrumst síðar.

1 down, 2 to go

2007-06-07T11:26:00.000+09:00

Já eins og er þá sit ég á flugvellinum í Dubait, búinn með fyrsta flugið mitt í dag og er að bíða eftir flugi nr 2 af 3.

Það er semsagt búið að vera alveg stanlaust stuð og ferðalag á okkur Simma frá síðustu færslu og hef ég varla haft tíma til að líta upp, hvað þá að uppfæra þetta ómerkilega blogg mitt.

En nú er það þannig að ef allt gengur vel þá verð ég kominn heim á Bergstaðastrætið eftir 20 klst eða svo, þetta mikla ferðalag mitt sem hófst í ágúst í fyrra loks á enda og það sama má segja um þetta blogg.
Ég er nefninlega ekki nægilega narcissitískur til að blogga um mitt daglega líf á Íslandi - eða kannski hefði ég bara ekkert að skrifa um.
Ég ætla samt að reyna að setja inn stutta ferðasögu og jafnvel almennar hugleiðingar um skiptinámið í heild, en ég vonast nú til þess að hitta flesta lesendur mína fljótlega og gefa þeim þetta þá bara beint í æð.

Þangað til - bæó!

Prófin búin

2007-05-17T09:50:00.000+09:00

Ekki mikið annað en það, lauk þeim reyndar á þriðjudaginn en ég er latur.

Simmi lenti hérna í gær og ég er núna að þykjast vera tour guide fyrir hann, en er að átta mig á því að ég þekki þessa borg (Osaka) bara ekki það vel. Ojæja, japanskan mín nýtist allavega eitthvað aðeins.

Meira síðar (kannski).

Rakvélarhausar

2007-05-01T19:43:00.000+09:00

Á föstudaginn þá kíkti ég til Osaka, nánar í Yodobashi Camera, stærstu raftækjavöruverslunina í Osaka held ég alveg örugglega og þó víðar væri leitað. Þangað er alltaf skemmtilegt að koma, endalaust af drasli þar að sjá sem maður hafði litla sem enga hugmynd um að væri yfir höfuð til.
Þar sem ég var staddur þar þá notaði ég tækifærið og keypti nýja rakvélarhausa fyrir rakvélina mína. Mælt er með því að það sé skipt um þá á tveggja ára fresti, en sjálfur hafði ég ekki gert það síðan að ég fékk rakvélina í jólagjöf fyrir...það mörgum árum að ég hef ekki tölu á því.
Þegar heim var komið þá tók það stutta stund að svissa gömlu hausunum út fyrir þá nýju og síðan var hafist handa við prufukeyrslu, og gekk hún bara mjög vel fyrir sig, betri og þægilegri rakstur en ég man eftir. Þannig að það virðist vera eitthvað vit í því sem þeir segja að það eigi að skipta út hausunum reglulega, ekki bara peningaplokk.

Af hverju er ég að segja ykkur þessa sögu? Jú, af því að þrátt fyrir að apríl hafi komið og farið síðan ég setti inn síðustu færslu, þá er þetta það merkilegasta sem hefur gerst hérna hjá mér. Námið hefur bara alveg gjörsamlega gleypt mig með húð og hári. En það fer að styttast í þessu hjá mér, í dag eru nákvæmlega 2 vikur í að skólanum ljúki. Eftir 2 vikur plús einn dag er síðan von á Simma vini mínum hingað til Japan og þá taka við 3 vikur af pjúra sukki og svínaríi til þess að bæta upp fyrir skortinn á því síðustu mánuði áður en haldið verður heim til Íslands, en von er á mér þangað kl 23:55 að kvöldi 7. júní fyrir þá sem vilja skipa móttökunefndina í Leifsstöð.

[Korean Box Office] Hollywood Films Dominate In March

2007-03-29T22:25:00.000+09:00

http://www.twitchfilm.net/archives/009513.html

Þetta er nú ekki fréttnæmt nema fyrir þær sakir að eins mikið og ég skammast mín fyrir það þá átti ég þátt í þessari drottnun Hollywood. Jú, ég fór nefninlega og kíkti á myndina 300 þegar ég var staddur þarna í Kóreu og var verð ég bara að viðurkenna að hún var alveg ágætis skemmtun, en eins illa og mér er nú við að styrkja Hollywood-djöflana þá vildi hún Young-a sem fór með mér í bíó alveg endilega sjá hana. Nú er bara að bíða eftir Sin City 2 & 3...

Ákvað að smella þessu upp hérna fyrst ég rakst á þessa frétt, restin af ferðasögunni kemur vonandi síðar, en eftir að ég koma heim frá Kóreu þá hef ég verið alveg einstaklega þreyttur og einfaldlega ekki nennt einu né neinu.

Miðannarprófin búin...

2007-03-17T12:38:00.000+09:00

...farinn til Kóreu

Mars

2007-03-01T18:06:00.000+09:00

Já það er barasta kominn mars, og ég hef bara eitt við því að segja: ert'ekk'að fokkin djóka?
Hvert hurfu janúar og febrúar? Og munu þessir 3 stuttu mánuðir sem ég á eftir hérna hverfa jafn fljótt?

Annars ætlaði ég nú bara að láta vita af mér, að ég væri enn á lífi og svona. Eitthvað að frétta héðan? Ekki baun, bara lærdómur Ég leyfi mér að vitna í færslu hérna fyrir nokkru: "...ekki láta ykkur bregða þó þið heyrið ekkert meira frá mér fyrr en um miðjan maí þegar prófunum lýkur."

Bless í bili (en kannski ekki alveg þangað til í maí).

25

2007-02-18T22:41:00.000+09:00

Já maður er barasta orðinn 25 ára gamall - áhersla á gamall. Allavega líður mér eins og ég sé alveg hundgamall eftir að hafa kíkt til Osaka og rölt aðeins um þar. Ég rölti ekki aðeins um heldur verslaði ég svolítið þar. Til dæmis Lonely Planet Seoul bókina. Af hverju ætli ég hafi verið að kaupa bók um Seoul? Nú af því að ég er á leiðinni þangað í næsta mánuði en þá er einmitt viku spring break í skólanum og ég ætla semsagt að nota tækifærið og skjótast yfir sundið og heilsa upp á nágrannanna.
Þetta var ekki það eina sem ég keypti, því ég fjárfesti líka í einu splunkunýjum SanDisk Sansa e280 mp3 spilara enda kominn tími á að ég uppfærði gamla góða mp3 spilarann minn, sem hefur reyndar staðið sig með prýði núna í um fimmfaldan iPod líftíma og á örugglega eftir annað eins en hann á skilið að fara snemma á eftirlaun. Af hverju keypti ég mér einmitt þessa týpu spyrja kannski sumir. Jú, af því að Goto Maki auglýsir hann. Ef til er betri ástæða fyrir kaupum þá er mér ekki kunnugt um hana.

Myndir?

2007-02-09T13:55:00.000+09:00

Já það er orðið langt um liðið síðan ég uppfærði myndirnar. Já ég er latur.

Hérna eru nokkrar skemmtilegar myndir sem ég vildi hafa commentary með, ætli ég reyni ekki að setja upp fleiri myndir bráðlega.

Byrjum í Tokyo þar sem ég rakst á þetta:
Uppáhaldsverslunin hennar mömmu (Illums sko), góð ástæða til að skreppa aðeins til Japan er það ekki? Ég kíkti þarna inn snögglega en sá nú ekkert sem ég kannaðist við fyrir utan skræpóttu krúsirnar/skálarnar okkar.

Næsta mynd er fyrir hann Pétur:Japanski flotinn í öllu sínu veldi - eða þannig. Tekin í Otaru.

Næst er maður mættur til Akihabara:

Hvað ætli nördarnir séu að glápa á?
Jú þetta:
Ekki veit ég hver tilgangurinn var, eða hvort það var yfir höfuð einhver tilgangur, fyrir utan að bara vera þarna og vera sætar. Kannski upprennandi Airi & Meiri? Ho-hum.

Morning Musume audition rejects (svipað Idol rejects):
Þessar stúlkur stóðu semsagt útá miðri götu (sem betur fer lokað fyrir umferð) í Akihabara og sungu fyrir mannskapinn - ásamt því að reyna að selja geisladiska eða kynna tónleika. Skemmtilegast var samt þegar að þær tóku sprettinn þegar að löggan nálgaðist.

Síðast en ekki síst: Tekin á sjóferð í Yokohama. Byggingin hægra megin á myndinni öllu mér miklum heilabrotun - þetta er semsagt hótel sem heitir InterContinental The Grand Yokohama og ég var alveg handviss að ég hefði séð hana áður en ég gat bara engan veginn munað hvar. Nú ég var að því kominn að gefast upp, afskrifa það bara með þeirri útskýringu að ég hefði séð það í einhverri japanskri kvikmyndir þar sem ég hef nú séð ófáar þegar að loksins kviknaði ljós í kollinum á mér.
Þessa byggingu þekkti ég af coveri af bók sem að pabbi á, nánar tiltekið briddsbók, en heimsmeistaramótið í bridds var einmitt haldið þarna árið 1991 og þetta var semsagt bók um það mót. Ég hef nú engan sérstakan áhuga á þessari bók, enda enginn briddsmaður, bara séð coverinu bregða fyrir, og það eru örugglega a.m.k. 10 ár, líklega hátt í 15 ár síðan ég gerði það síðast. Alveg ótrúlegt að maður skuli bara allt í einu muna svona hluti.

Núna man ég hins vegar ekki meira, bless í bili.

R 873 RIP

2007-02-06T21:45:00.000+09:00

Já mér bárust sorgarfregnir um helgina þess efnis að það væri loks kominn tími á Mözduna okkar gömlu, eða Drossíuna eins og hún var kölluð á sínum tíma.
Þó að það sé vissulega fólk sem er fegið að hún sé farin þá verður hennar sárt saknað af einhverjum allavega. Nú hafa þeir sem lesa þetta blogg líklega flestir einhvern tíman setið í henni, og nokkrir keyrt hana, og á ég ýmsar góðar minningar af henni. Til dæmis þegar ég var að læra að keyra og pabbi fór með mig í skeifuna við aðalbyggingu HÍ til að æfa mig í að taka af stað upp í móti. Líka þegar að Gunna systir þurfti að skríða inn í gegnum skottið því að lásarnir á dyrunum voru alveg helfreðnir, og svo þegar að hann Stefán Þorvarðar hoppaði beint út í stóran poll bara svo hann næði shotgun (fyndið að sjá minnst á Ísland í þessari grein), svo nokkurn dæmi séu tekin.
En það þýðir svosem lítið að vera að grufla of mikið yfir þessu, svo skilst mér líka að mín muni bíða enn meiri Drossía þegar ég kem heim í sumar, svo ég hef eitthvað að hlakka til fyrir utan góðan matinn hennar mömmu.

Fréttir - eða mest bara engar fréttir

2007-02-04T12:05:00.000+09:00

Ef ég man rétt þá skildu leiðir síðast þegar að ég var nýkominn aftur til KG. Nú eru liðnar brátt 2 vikur síðan, og eins og titillinn gefur til kynna þá hefur ekki mikið gerst síðan þá.
Nú ég kom hingað á mánudegi og fyrstu tímarnir byrjuðu á þriðjudegi viku síðar. Nú sú vika hvarf bara úr lífi mínu. Ég get bara engan veginn munað í hvaða rugl hún fór. Það litla sem ég þurfti að gera til undirbúnings fyrir skólann var að greiða gjöldin og skrá mig í kúrsa og tókst mér allavega að gera það. Má líka geta þess að ég varð nr 35 í skráningarlotteríinu (sbr nr 9[smellið á 'Show Original Post'] á síðustu önn) þannig að ég var nokkuð öruggur með að fá kúrsana sem ég vildi, þó að ég hafi nú ekki haft neinn brennandi áhuga á neinum kúrs. Endaði með því að taka Entrepreneruship in Japan og Japanese Cinema 1949-1987 bara aþþí bara.
Nú tímarnir byrjuðu svo á þriðjudaginn var og það var eins og að loftsteinn hefði lent á mér. Tímarnir sem ég minntist á hérna að ofan virðast vera ósköp standard, loftsteinninn var samansettur úr japönskukúrsunum 2, Spoken og Reading & Writing, þetta er bara alveg svínerfitt helvíti, og stökkið á milli level 4 sem ég tók og rústaði á síðasta misseri og level 5 sem ég er að taka núna er bara ansi svaðalegt. Þannig að eins og vikan á undan hvarf í ekki neitt þá hvarf þessi vika í lærdóm, eins og næstu 15 vikur eða svo munu líklega gera.
Þannig að ekki láta ykkur bregða þó þið heyrið ekkert meira frá mér fyrr en um miðjan maí þegar prófunum lýkur. Núna þarf ég hins vegar að fara að læra fyrir prófin tvö sem eru á morgun...

Sapporo - aftur

2007-01-27T11:01:00.000+09:00

Já við erum víst ennþá stödd í Sapporo, gleymdi að minnast á einn hlut.
Það er kalt í Sapporo á veturna. Alveg vel niður fyrir frostmark, t.d. er hitinn (kuldinn) núna á hádegi þar -7°, og ætli það hafi ekki verið eitthvað svipað þann tíma sem ég var þar.
Nú þrátt fyrir það eru Sapporobúar ekkert alltof mikið fyrir það að klæða sig í þykk vetrarföt svona eins og við Íslendingar gerum. Sérstaklega er þó eftirtektarvert hversu fáir notast við húfu eða álíka skjólklæðnað fyrir höfuð og eyru. Liggur við að það megi spotta útlendingana þar á því að það eru þeir sem eru mest með húfur (ég sjálfur innifalinn í því).
Reyndar hitti ég tvo útlendinga á fjölförnu götuhorni í miðbæ Sapporo sem voru ekki með húfur, en þeir höfðu annað til að halda á sér hita: brennheita trú sína. Þetta voru semsagt mormónar, Mitchell frá USA og Dervin frá Nýja-Sjálandi, svona á mínum aldri, mættir til Sapporo til að boða hina einu sönnu trú eða eitthvað svoleiðis. "Do you know there is a god that loves you?" var t.d. pikk-öpp línan þeirra. Ég spjallaði við þá í smástund en get róað ykkur (eða valdið ykkur vonbrigðum?) því að ég frelsaðist ekki af þessu spjalli okkar þó að ég hafi haft gaman af því, oft gaman að hlusta á fólk blaðra um hluti sem það hefur svona mikinn áhuga fyrir.

Jæja ætli ég segi ekki umfjölluninni um Sapporo lokið með þessu, næst kemur eitthvað annað, kannski jafnvel myndir sem ég lofaði í október á síðasta ári...but don't hold your breath.

Sapporo

2007-01-26T15:20:00.000+09:00

Já í síðustu viku þá var ég í Sapporo, og var það alveg fínasta dvöl. Fékk líka smá vetur á meðan ég var þar, eftir að ég var svikinn um vetur þegar ég kom heim um jólin, og ekki er þetta mikill vetur hérna í Kansai Gaidai þar sem hitinn er um 10° og glampandi sólskin..
Í Sapporo var semsagt kuldi og snjór, og þar tók ég því bara rólega eftir allt stressið í Tokyo, rölti um svæðið og borðaði góðan mat. Lambakjötið þar (mest ef ekki allt flutt inn frá Ástralíu) og varla borðað öðruvísi en sem Genghis Khan:
In Hokkaido, barbecuing mutton is known as "Genghis Khan."
Genghis Khan (1162?-1227), was a Mongolian conqueror who united the regional tribes and who was named so in 1206, meaning supreme conqueror. The origin of this name's association with grilling mutton is said to come from the fact that the shape of the grilling plate used for barbecue resemble the dome-like helmets of those worn by Genghis Khan and his men. It is quite possible that there are many other interpretations for the origin of this cuisine's name as Genghis Khan. This may merely be just one of them.
jafnast engan veginn á við íslenska lambið, en heit skál af ramen í kuldanum þarna er hvergi betra.
Nú þar sem ég var á Hokkaido þá varð ég að baða mig í hver, en það gerði ég í dagsferð til Jouzankei, en það er pinkulítil hola sem var troðið í fjallshlíðar í dal á milli tveggja fjalla og er algjör bananabær - ef það væru ekki hverir þar þá væri enginn þar.
Síðan var komið að brottför, en ég stansaði alveg heillengi í minjagripabúð að velta því fyrir mér hvort ég ætti að eyða 1000 yenum í niðursoðið bjarnarkjöt, bara svona til að stæla Azumanga Daioh, en ákvað að lokum að sleppa því - peningunum betur varið í annað.
Á mánudaginn sneri ég semsagt aftur hingað til Kansai Gaidai, en meira um það síðar þar sem þessi færsla ber nú titilinn Sapporo...

Tokyo

2007-01-15T21:40:00.000+09:00

Jæja, við skulum bara halda áfram þaðan sem síðast var horfið.
Sunnudagur og mánudagur, 7. og 8.jan: Nú síðasta flugið mitt gekk vel og ég var kominn á hótelið um miðnætti...en ég gat engan veginn sofnað þó að ég hafi verið á fótum í rúmar 30 klst. Ég hneig loksins útaf örmagna um kl 10 á mánudagsmorguninn og vaknaði síðan kl 11 um kvöldið - vel farið með fyrsta daginn í Tokyo ha.
Þriðjudagur: Fyrsti dagurinn minn í Tokyo sem eitthvað varð úr og nýtti ég hann til að kíkja til Akihabara, mekka nördanna. Ég er nú svo nískur að það fór svo að ég verzlaði ekkert þar, en það var alveg magnað að kíkja þangað og sjá allt draslið sem var selt þar, helmingurinn af því hafði ég ekki einu sinni hugmynd um að væri til.
Miðvikudagur: Vaknaði með ekkert ákveðið plan í gangi, og fór svo að ég ákvað að skella mér á sumo mót, en eitt af stórmótum ársins en einmitt í gangi þessa dagana. Ég hef svosem ekki mikið um það að segja annað en að sumo rokkar, alveg mangað að sjá þetta í eigin persónu, stemmingin fín og svo var meira að segja boðið uppá chanko í hádegismat.
Fimmtudagur: Þá skrapp ég til Yokohama (ef Tokyo væri Reykjavík þá væri Yokohama Hafnarfjörður), heldur ómerkilegur bær og Kínahverfið þeirra, sem á víst að heita frægt, en handónýtt m.v. Kínahverfið í Kobe.
Föstudagur: Hoppaði yfir til Odaiba, kíkti þar á sjóminjasafn, fjöldin allur af flottum módelum af skipum frá hinum ýmsu tímum var hápunktur þess, m.a. 5 metra langt módel af Yamato no less, og þó var það í skalanum 1/50. Leit líka við í Framtíðarsafninu (eða The National Museum of Emerging Science and Innovation), alveg endalausan fróðleik þar að finna og hafði ég gaman af, þó að ég hefði nú skemmt mér betur held ég ef ég hefði verið svona 10 árum yngri.
Laugardagur: Byrjaði daginn í Shibuya, leiðinapleis, ekkert nema verzlanir og engin þeirra sem jafnast á við verslanirnar í Akihabara...nema kannski ein: Hello! Project Official Shop (and petit museum), þar sem ég eyddi alveg bara alltof mörgum yenum. Frá Shibuya fór ég til Harajuku, annað leiðindapleis (að vísu Hello! Project verslun þar líka, en alveg sama vöruúrval þar og í Shibuya, og ekkert petit museum svo ég eyddi ekki tímanum í það). Þar elti ég mannflauminn að Meiji jingu, þar sem fólkið var að fara í nýársheimsókn eins og títt er í Japan - betra seint en aldrei. Síðan var bara allt í einu mætti heil brúðarfylgd inn í mitt skrínið, en ég vil ekki einu sinni hugsa til þess hvað svoleiðis kostar.
Ennþá laugardagur, kvöld: fór til Shinjuku, og leit þar við í Kabukicho, rauða hverfinu þeirra, en það var ekkert sérlega rautt, mest frekar köflótt einhvernveginn, og þó að ég hafi nú hlakka til þess að koma þangað, eftir að hafa séð það svo margoft í myndum Takashi Miike, þá verð ég nú bara að segja að ég hafi orðið fyrir vonbrigðum.
Sunnudagur: Kíkti aftur til Shinjuku, í þetta sinn á flóamarkað í Hanazono jinja. Mestallur varningurinn þar var drasl, minnti helst á bílskúrssölu, en þó tókst mér að finna stafla af gömlum japönskum kvikmyndaplakötum (frá um 6. og 7. áratugnum) og skemmti ég mér við að róta í gegnum þau þó ég hafi nú ekki keypt neitt, verðið var fullhátt, sérstaklega m.v. að ég geri aldrei neitt með plaköt, Diablo 2 plakatið sem ég keypti fyrir ég veit ekki hvað mörgum árum liggur ennþá uppí hillu í upphaflega plastinu að safna ryki...
Frá Shinjuku rölti ég til Yasukuni jinja, sem var svosem ekki mikið meira en hvert annað skrín fyrir mér, nema hvað að þar er líka stríðsminjasafn sem er alveg helvíti töff, m.a. er þar að sjá tvær flugvélar, skriðdreka, og eins manns sjálfsmorðskafbát, allt úr síðari heimsstyrjöldinni og allt meira eða minna original.
Ég þurfti svo að drífa mig heim á hótel því að Hello! Morning var að fara að byrja, en ég vildi ekki missa af eina tækifærinu sem ég hafði til að sjá hann "live". Þátturinn sjálfur var samansafn af best-of brotum úr þáttum frá 2006, og ekkert sérlega góðum best-of brotum heldur, svo hann olli svolitlum vonbrigðum.
Að lokum leit ég aftur til Akihabara, en það er aðeins öðruvísi þar um helgar, búið að breyta 6 akreina götunni í göngugöntu og alveg stappað af fólki, og mátti þar meðal annars sjá gaur í Razor Ramon HG búningi, og líka einhverjar Morning Musume-audition rejects vera að reyna að gera career úr því að syngja þarna á miðri götunni - og sjá þær taka sprettinn þegar að löggan nálgaðist.
Mánudagur (í dag, afskaplega líður tíminn hratt): Gerði svosem ekki mikið annað en að fljúga til Hokkaido. Hitti reyndar skemmtilegan kall á flugvellinum í Tokyo sem ég spjallaði við alveg heillengi. Hann var líka á leiðinni til Hokkaido, og lofaði hann mér því að bjóða mér upp á ramen og bjór ef ég myndi leita hann uppi í Chitose (ef Sapporo(aðalborgin hér í Hokkaido þar sem ég er einmitt núna) er Reykjavík þá er Chitose Keflavík - flugvallarbærinn), ásamt því sem hann virtist alveg handviss um að ég myndi finna mér kærustu hérna á Hokkaido...

Úff jæja þá er ferðasagan hingað til orðin klár, allavega svona í stórum dráttum. Ég bæti síðan við því sem gerist hérna í Hokkaido síðar en ég efast um að það verði mikið, Sapporo er mun rólegri borg en Tokyo og tempóið ekki jafn hátt sem er bara mjög fínt, skrapp í kvöldverðargöngu núna áðan og líst bara mjög vel á pleisið og ætla ég bara að taka því rólega og borða góðan mat, en Hokkaido er einmitt frægt fyrir góðan mat.

Að lokum vil ég benda á það fyrir fólk sem hefur áhyggjur af einhverjum jarðskjálftum og einhverjum flóðbylgjum sem þeir kunna að valda að Sapporo er ágætlega inni í landi, svo það þarf ekki að hafa áhyggjur af mér að því leytinu til...

Á ferð og flugi...mest á flugi

2007-01-07T20:44:00.000+09:00

Jæja þá er maður loksins kominn til Japan, en það var ekki auðvelt það get ég sagt ykkur.
Ferðalagið hófst á föstudagseftirmiðdag með flugi til London, en það var bara létt upphitun fyrir það sem fylgdi. Þar gisti ég eina nótt og á laugardagsmorgun þá lagði ég af stað til Japan, með stoppi í Doha.
Eða það hélt ég.
En viti menn, þegar ég kem á Gatwick flugvöll þá er mér tilkynnt að vélinni þaðan til Doha seinki um 4klst. Sem þýddi það að ég missti af fluginu frá Doha til Japan. Qatar Airlines staffið í London hófst þá handa við að bjarga þessu einhvern veginn, og lausnin var að frá Doha færi ég til Hong Kong og þaðan til Kansai flugvallar í Japan.
Vandræðin voru samt sem ekki búin, því að þetta þýddi að ég kæmi til Japan um 4klst síðar en upphaflega planið gerði ráð fyrir - sem þýddi að ég missti af fluginu mínu frá Kansai til Tokyo. Nú ég nýtti tímann sem ég þurfti að bíða í London í að panta nýtt flug frá Kansai til Tokyo, sem betur fer voru alveg heil tvö sæti laus á næsta flugi á eftir fluginu sem ég missti af laus og skellti ég mér á það fyrir lítil 22 þúsund jen, reiðubúinn að senda Qatar Airlines reikninginn...
Nú síðan var haldið af stað, fyrst til Doha, en sú vél flaug eitthvað hægt og því var enn meiri seinkun á komunni til Doha, sem þýddi að það var aðeins um klukkustund í að flugið áleiðis til Hong Kong færi. Ég hafði ekki miklar áhyggjur af sjálfum mér, Doha flugvöllur er lítill og ég þegar með boarding pass svo ég fór bara beint uppí vélina en ég hafði miklar áhyggjur af farangrinum, átti ekki von á því að gimpin þarna í Doha kæmu töskunni minni í rétta vél í tæka tíð...
Nú vélin til Hong Kong var líka eitthvað gömul eða eitthvað og flaug hægt svo að í staðinn fyrir 2klst stopp í HK þá var það komið niður í annað 1klst stopp...og enn meiri áhyggjur af farangrinum.
En já, núna eftir ég veit ekki hversu margra tíma flug þá er ég loksins kominn til Japan, og mér til mikillar undrunar og gleði þá var taskan mín mætt líka.
Hérna á Kansai flugvelli ræddi ég svo við eina sæta stúlku hjá ANA (flugfélagið sem ég flýg til Tokyo með) og hún endurgreiddi mér miðann bara á staðnum - þjónusta í lagi! og ég slepp við að þurfa að díla við vanvitana hjá Qatar Airways.
Nú eftir 20min eða svo leggur vélin af stað til Tokyo, það tekur rúma klukkustund og við komuna í Tokyo tekur við önnur eins lestarferð.
En allt í allt þá er ég bara um 2klst á eftir upphaflegri áætlun, en í sárabætur fékk ég að kíkja örstutt til Hong Kong og auk þess 8 sterlingspunda máltið á Gatwick sem Qatar Airways bauð uppá meðan fólk var að bíða (bagetturnar hjá Upper Crust rokka feitt).
Núna þarf ég hins vegar að fara að koma mér - ég kem með lokin á ferðasögunni svona þegar ég kemst næst á netið...og einnig nýarárskveðjur og eitthvað sem ég man ekki hvað er.

Chillað á pakkanum og chillað á pleisnu í Doha

2006-12-18T14:42:00.000+09:00

Já sem stendur er ég á Doha International Airport í Qatar (er á leiðinni heim á klakann svona fyrir þá sem hafa ekki verið að fylgjast með.
Nú upphaflega átti þetta stopp að vera 1klst45min eða svo, en þegar það var búið að borða flugvélina þá kom í ljós að það var einhver bilun í vökvadælikerfi (eða hvað sem hydraulics heitir nú á íslensku) einhversstaðar í vélinni, man ekki hvar. En þetta var semsagt svo alvarlegt og þarf víst það mikinn tíma að laga að það (hvar er Einar Þór þegar þarf á honum að halda?) var ákveðið að henda okkur úr á malbikið aftur - nei reyndar fengum við far aftur inn í flugvöllinn og var okkur boðið upp á morgunverð þar - og okkur verður svo troðið inn í aðra rellu núna eftir smástund.
Allt í allt um 2klst seinkun - gott að maður var með 10klst upp á að hlaupa í London í bið eftir Icelandair dollunni.

Uppfærsla: síðasta færsla endaði kannski svolítið snögglega, ég áttaði mig á því að ég þurfti að fara að koma með að hliðinu, en þá kom í ljós að það hefur orðið ítarlegri seinkun, 1.5klst eða allt í allt 3.5klst nema að það verði einhver meiri seinkun. Jæja þetta þýðir þá bara minni bið í London, verst að ég hefði frekar viljað nýta tíman þar til þess að kíkja í bæinn heldur en að hanga á netinu hérna í flugstöðinni. Oh well...

Happy merry Christmas

2006-12-12T22:58:00.000+09:00

Já Japanir eru mikið fyrir öfgar, og gott dæmi um það er einmitt "Happy merry Christmas" en það er eitthvað samansull af Merry Christmas og Happy Holidays geri ég ráð fyrir.

Happy merry Christmas!

Það líður vart á löngu fyrr en þeir ganga alla leið og segja Happy merry Christmassy Holidays eða eitthvað þvíumlíkt. Og toppa það svo með Happy merry happy Christmassy New Year Holiday eða einhverju álíka.

Annars þá er þessi mynd af litlum pappírspoka sem ég fékk gefins ásamt innihaldi hans, litlu dagatali og póstkorti með mynd af einhverju temple (alveg stolið úr mér hvar það er á íslensku...), sem verðlaun fyrir það að ég mætti í alla tímana í Reading & Writing kúrsnum núna í haust og kom aldrei of seint í þokkabót, en við vorum 7 minnir mig af um 15 eða svo sem uppfylltum þau skilyrði. Það virðist líka hafa komið sér vel að hafa mætt vel í tímana því lokaprófið gekk bara alveg skrambi vel þó ég segi sjálfur frá. Nú er bara að bíða og sjá hver einkunnin verður.

Sú bið verður að vísu ansi löng, skólinn sendir víst ekki út einkunnirnar fyrr en um miðjan janúar og þar sem ég verð á einhverju flakki þá þá kemst ég líklega ekki yfir þær fyrr en ég sný aftur í skólann 22. janúar. Annars er alveg óskiljanlegt af hverju þessi bið er svona löng, allavega skildist mér á einum amerískum prófessor hér að kennararnir hérna þyrfu að vera búnir að skila inn einkunnum mánudaginn 18. des, það er til þess að skólinn hafi þær við höndina þegar það er ákveðið hvort fólk fær að koma aftur á næsta misseri - já það þarf að viðhalda einhverri ákveðinni meðaleinkunn og má ekki falla í neinu fagi - og niðurstöðurnar úr því eiga að vera til 20. des. Síðan fara skrifstofublækurnar hérna bara í jólafrí eða eitthvað og eru ekkert að hafa fyrir því að senda manni einkunnirnar fyrr en 15. jan. eins og áður sagði.
Já þetta toppar jafnvel HÍ í vitleysu.

Annars er það að frétta héðan að það eru tvö próf eftir, á morgun og hinn, en ég er núna í smá pásu frá lærdóminum, meðal annars til þess að skrifa þessa færslu en auk þess er ég að hlusta á fyrstu jólalögin mín í ár á netinu. Einhvernveginn er ég samt engan veginn að komast í jólafílinginn, kannski er það útaf því að lagavalið er ekkert sérlega skemmtilegt, en einnig þá líður mér bara engan veginn eins og það sé kominn miður desember - haustið er búið að þjóta hjá á ofsahraða og veðrið hérna segir mér að enn eigi að vera langt í jólin.

Jæja nóg af blaðri í bili, best að reyna að nýta tímann í eitthvað vitsamlegt.

Merkisfólk frá Kansai Gaidai

2006-12-06T22:55:00.000+09:00

Já það hefur margur merkilegur maðurinn gengið í Kansai Gaidai (skólinn minn hérna úti ef þið hafið gleymt því), og jafnvel útskrifast héðan, en það er alls ekki sjálfgefið samanber Halldór Laxness og MR.
Eitt gott dæmi um þetta er enginn annar en Nobuaki Kakuda, en ég komst að því fyrir tilviljun að hann er útskrifaður nemi héðan. Já það leynist ýmiss fróðleiksmolinn í sjónvarpsþættinum Hello! Morning, ég fann hvorki tangur né tetur um þetta á Google, hvort sem leitað var á ensku eða japönsku svo hver veit, kannski er þessi staðreynd að birtast í fyrsta sinn á netinu hérna á blogginu hjá mér, en ótrúlegari hlutir hafa varla gerst og ég get ekki neitað því að ég fyllist hálfgert af stolti út af því.

Töffarinn sjálfur (gaurinn til vinstri, ekki pappagaurinn)

Annars er það að frétta héðan að það er mikið af prófum í gangi, og hef ég það sem afsökun fyrir því að hafa ekki uppfært hérna í svolítinn tíma. Síðasta vika var stútfull af prófum - síðasta prófahrina fyrir lokaprófin, en þau hefjast svo núna á föstudaginn og lýkur á fimmtudaginn í næstu viku.
Þannig að þið skulið ekki búast við fregnum af neinum ævintýrum héðan í bili, en hver veit, kannski ég skjóta inn fleiri fróðleiksmolum álíka þessum hér að ofan ef ég þarf hvíld frá próflestrinum.

Þakkargjörðarhátið

2006-11-23T22:43:00.000+09:00

Ég vona að ég hafi munað íslenska heitið á þessari merkilegu hátið rétt, en það kemur líklega frá Könunum. Hér í Japan er eitthvað svipað uppi á teningnum, eða frídagur sem nefnist "Labor Thanksgiving Day" á enska vísu. Já það var semsagt frí í dag og tækifærið var vel notað til þess að sofa til hádegis og slappa af.
Um síðustu helgi þá skrapp ég loksins í sædýrasafnið í Osaka og var það mjög athyglisvert og eitthvað annað en selirnir í Húsdýragarðinum. Því miður missti ég af sveinka (ef þetta væri einn af íslensku jólasveinunum hvað ætli hann héti? Fiskfúll kannski? Endilega skiljið eftir skilaboð um skoðun ykkar á þessu) en það var nú sem betur fer nóg af öðrum furðuskepnum að virða fyrir sér.
En núna er gamanið búið, próf svo langt sem augað eygir - en augað eygir um 3 vikur fram í tímann virðist vera - eða nokkurn veginn þangað til ég legg af stað heim á leið 17. des. en fyrir þá sem vilja skipa móttökunefndina á Leifstöð þá lendir vélin kl 23:55 þann 18. des.
Jæja meira var það ekki í bili, en það er aldrei að vita nema ég skjóti inn einhverjum molum hingað á næstunni, sjáum til með það.

Tónleikar...og kannski fleira ef ég nenni

2006-11-14T21:45:00.000+09:00

Já ég ákvað að skella mér á tónleika á sunnudaginn, nei það var ekki Iron Maiden þó að þeir séu víst á leiðinni hingað núna um þetta leyti. Nýja platan þeirra höfðar bara ekkert sérstaklega til mín og síðan er ég ekki enn búinn að jafna mig eftir floppið þeirra á Klakanum.
Nei ég fór á tónleika með Morning Musume, en í verulega stuttu og einfölduðu máli eru þær japanska útgáfan af Spice Girls.
Nú tónleikarnir sjálfir voru ekkert sérlega skemmtilegir, en þetta var engu að síður athyglisverð lífsreynsla og sérlega áhugavert var að sjá og fylgjast með öðrum áhorfendum. Fyrir tónleikana hefði ég líklega sagst vera fan, en eftir að hafa kynnst raunverulegum fans þá finnst mér ég ekki vera verðugur þess að kalla mig það. Sem dæmi má nefna granna minn sem dansaði og djöflaðist allan tímann, sveiflandi glowsticks og var ekki langt frá því að impale-a mig oftar en einu sinni og oftar en tvisvar með þeim. Síðan ekki langt frá var svo hópur af gaurum sem voru greinilega hardcore fans og voru búnir að choreographa nokkur dance moves sem þeir voru að hamast á heilu tvo tímana sem tónleikarnir voru í gangi. Ég treysti mér ekki til þess að lýsa þessum dansi í orðum, og ef ég reyndi að sýna ykkur það þá er ég hræddur um að ég myndi enda örkumla, en segja má að dansinn hafi einna helst líkst break-dansi.
Þetta gerðist semsagt allt nálægt mér í áhorfendaskaranum, á aftasta bekk, og af því sem ég sá þá var ekki minni ærslagangur nær sviðinu. Sem betur fer var enginn mosh-pittur, það voru númeruð sæti fyrir alla, en ef svo hefði ekki verið efast ég ekki um að einhverjir hefðu troðist undir.
Eins og venja er á tónleikum þá var hægt að versla ýmsan varning þarna tengdan grúppunni, annað hvort official varning inni í tónleikahöllinni eða aðeins minna official (jafnvel bara núll official) varning af gaurum sem voru búnir að setja upp booths fyrir utan pleisið. Nú í stuttu máli sagt þá er ég feginn því að ég komst ekki í hraðbanka fyrir tónleikana því það hefði allt týnst þarna, en í lokin var ég farinn að telja krónurnar eða jenin öllu heldur því ég vildi nú ekki verða strandaglópur í miðborg Osaka með ekki eyri á mér - en maður hefði nú haldið að það væri hægt að notast við VISA í hraðbanka í 3ðju stærstu borg Japan.
Sem betur fer hafði mér talist rétt til og hafði efni á að koma mér heim, en það fyrsta sem ég gerði eftir heimkomu var að skella Rammstein á fóninn og hækka verulega í græjunum - eftir svona hrikalega poppaða tónleika þá þurfti þykka rokkblóðið í mér á mótefni að halda.

Jæja ég nenni ekki að skrifa meira í bili svo þið verðið bara að bíða þolinmóð eftir fréttum af næsta ævintýri héðan.

Fegurðarsamkeppni og fleira

2006-11-07T20:10:00.000+09:00

Eins og ég minntist á í síðustu færslu, eða mig minnir allavega að ég hafi gert það, þá var hátíð í skólanum um helgina. Hátíðin skiptist í tvo hluta: annars vegar voru japönsku nemendurnir með hátið sem basically samanstóð af matarbásum, svona hálfgert eins og er á 17. júní þarna heima - nema hvað að það var boðið upp á meira en pulsur þarna - en auk þess voru líka ýmis skemmtiatriði. Hins vegar var svo alþjóðleg hátið sem skiptinemarnir hérna áttu hönd í, t.d. voru settir upp básar til að kynna ýmis lönd, Ísland var meira að segja þeirra á meðal en sem betur fer hafði ekki tekist að gabba mig í að taka þátt í því. Síðan voru sýndir dansar frá ýmsum heimshornum og stuttar örkennslur í nokkrum tungumálum og tískusýning og eitthvað fleira.
Alþjóðlega hátíðin fannst mér ekkert sérlega spennandi svo ég hélt mig bara frá henni en matarbásar japönsku nemendanna voru snilld og borðaði ég mikið og gott þarna en það sem var eftirminnilegast var tempura ice, en þar er semsagt búið að troða ís inn í bollu, veit nú ekki hvort þannig bolla hefur sérstakt heiti á íslensku en hún er ekki ólík bollunum sem við borðum á bolludaginn. Síðan er þetta allt saman djúpsteikt, bara í stutta í stund svo að bollan verður greasy og heit en ísinn bráðnar ekki. Þetta er semsagt alveg lummugott og nú veit ég svosem ekki hvort það sé hægt að fá þetta á Klakanum, en ef ykkur gefst tækifæri til þess að prufa þetta þá ekki hika.

Nú ég fór semsagt á hátiðina á laugardaginn, át mig pakksaddan, og síðan þegar var farið að skyggja - um 5, 6 leytið - þá rákumst við á fegurðarsamkeppni sem var í gangi í amphitheatrinu (ljótt orð sem verður enn ljótara við íslenska fallbeygingu) held ég að það sé kallað. Nú við skelltum okkur í áhorfendahópinn og stuttu síðar þá hófst keppni á milli áhorfendanna, en sigurvegarinn fékk að vera gestadómari í umræddri fegurðarsamkeppni. Keppt var í janken, en það er japanska heitið á rock-paper-scissor (hefur sá leikur eitthvað íslenskt nafn? og ekki segja steinn, pappír, skæri eða eitthvað þvíumlíkt, það er bara alltof asnalegt). Og viti menn, hver haldiði að hafi rústað þessu annar en undirritaður sjálfur? (já ég veit að ég undirrita ekki beint færslurnar hérna en þetta skilst nú samt vonandi). Ég var semsagt dreginn uppá svið og spurður nokkurra spurning sem ég gerði mitt besta við að muldra svör við og síðan slóst ég í hóp dómaranna.
Þegar hér var komið að sögu þá var bara einn liður eftir í keppninni, en það var búningasamkeppnin. Stúlkurnar 6 stigu semsagt hver á eftir annarri fram á sviði og sýndu búninginn sinn, en búningarnir samanstóð af hefbundnum kínverskum kjól, OL (jakkaföt sem kvennfólk í skrifstofuvinnu klæðist oft hér í Japan), Santa-san (Japanir kalla Heilagan Nikulás það, og nei hún var ekki með gerviskegg og kodda undir jakkanum - búningurinn var aðeins meira eggjandi en það), hefbundinn japanskur skólabúningur, kimono, og svo var eitthvað samansull af skólabúningi og íþróttabúningi. Síðan var hafist handa við atkvæðagreiðslu og kom í ljós að sú í kínverska kjólnum bar sigur úr b(í/ý)tum. Sjálfum kaus ég Santa-san, en sú kínverska var alveg þokkalega sexý svo ég var svosem ekkert fúll yfir útkomunni.

Þegar þessum ósköpum var lokið röltum við einn hring um hátíðarsvæðið og borðuðum kvöldmat og héldum svo heim.
Á sunnudaginn dröslaðist ég svo ekki á lappir fyrr en um 1 leytið og fór þá aftur á hátíðarsvæðið til að borða morgun-/hádegisverð og var það bara ansvilli ljúft en fyrir vikið varð ekkert úr ferð minni á sædýrasafnið en það verður bara síðar.

Í gær, mánudag, skrapp ég yfir til Kyoto eftir skóla, aðallega til að kíkja á Kiyomizu-dera í annað sinn en mér hafði verið bent á að fara þangað í lok október/byrjun nóvember því að haustlitirnir væru mjög fallegir þar. Þegar ég var svo kominn á svæðið var nú bara alls ekkert mikið um haustlitina, kannski af því að það er búið að vera óvenjulega hlýtt hérna um nokkurt skeið eða eitthvað, ég veit ekki alveg hvernig þetta virkar. Það var nú að vísu eitthvað aðeins komið af haustlitum og ég smellti af fjölmörgum myndum þannig að einhverjar hljóta að hafa tekist vel, og ætli ég setji ekki einhverjar myndir upp hérna svona þegar ég kem því að, en á núverandi hraða þá verður það einhverntimann árið 2007.

Menningardagur

2006-11-03T10:50:00.000+09:00

Já í dag er menningardagur hér í Japan, en það er frídagur svo það er frí í skólanum jei!
Annars er það héðan að frétta að ég er sloppin úr einhverri mestu prófahrinu sem ég hef lent í síðan í stúdentsprófunum, en henni lauk í gær með tveim prófum. Svo er ég líka búinn að fá útkomuna úr miðannarprófunum og í stuttu máli fór það svona: 8.7, 8.9, 9.0, 9.2
Þeir sem fylgjast vel með hérna hafa hugsanlega tekið eftir því að ég tók í allt 5 miðannarpróf, en þetta eru bara 4 einkunnir. Hmnmm. En það er einföld skýring á því: það voru 2 próf í einu faginu, munnlegt og skriflegt, og gefin sameiginleg einkunn fyrir þau.
Núna eru prófin semsagt búin í bili svo ég get farið að hafa áhyggjur af lokaprófunum í desember...

Í öðrum fréttum er það helst að í gær eftir skóla þá fór ég með nokkrum öðrum skiptinemum og "lékum" í stuttmyndaverkefni sem nokkrir japanskir nemar hér við KG stóðu fyrir, en það byggðist á því að kvikmynda skiptinema vera að búa til takoyaki. Það tókst bara nokkuð vel, en það var nú soldið skondið að Japanirnir voru ekki með það alveg á tæru hverning ætti að malla þennan japanska rétt, svo að amerísk stúlka sem var með okkur í þessu og hafi búið til takoyaki áður sá um að kenna okkur hvernig ætti nú að fara að þessu öllu saman. Þegar að myndin er svo tilbúin á víst að skella henni á netið, svo það er aldrei að vita nema að smelli upp tengli hérna svo þið getið hlegið ykkur máttlaus yfir henni.

Í dag ætlaði ég að vera duglegur, vakna snemma, og kíkja í sædýrasafnið í Osaka. En letin náði yfirhöndinni og ég svaf út og sit nú hérna að skrifa þetta. Ég reyni bara aftur á morgun eða hinn. Annars er víst líka einhver hátíð í gangi í skólanum núna um helgina og verða í gangi ýmis skemmtiatriði og "activities" þanning að ætli ég verði ekki að kíkja þangað annan hvorn daginn. En þá er þessi langa, fína helgi bara langt á veg komin.

Já svo má ekki gleyma því að á þriðjudaginn var hrekkjavaka, og þar sem við erum svo amerísk hérna þá var auðvitað haldið uppá það með pompi og prakt. Í lounge-inu í skólanum var stórt partí sem var nú mest bara troðningur og hávaði, en svo stóð hún Jessica fyrir litlu einka-partí hérna á heimavistinni þar sem við gerðum sitthvað sem hún tengir við hrekkjavökuna, eins og að fara í leiki, éta nammi, horfa á Casper, og borða pítsu - en það má geta þess að Domino's pítsurnar hérna í Japan eru verri en á Íslandi, ótrúlegt en satt.
Sjálfur nennti ég ekki að standa í því að ljósmynda þennan merkisdag, en ég fékk nokkrar myndir frá fólki sem var að mynda og hver veit nema ég skelli þeim upp hérna einhvern daginn (ásamt sake myndunum...). Sem betur fer fékk ég engar myndir af sjálfum mér eftir að fólkið þarna réðst á mig og klæddi mig upp á fáranlegan hátt þannig að ég hef góða afsökun fyrir að birta þær ekki, en hver veit nema ég komist yfir þær síðar.

Síðast en ekki síst, það er barasta kominn nóvember, en maður er ennþá í stuttermabolnum hérna. Þetta er nú afskaplega þægilegt veður, en ég verð nú að viðurkenna að ég sakna íslenska veðursins solidð.

Próf og veikindi

2006-10-24T19:10:00.000+09:00

Já það er liðið soldið síðan ég bloggaði hérna seinast, en það er út af því að það hefur verið lítið að gerast hérna, fyrir utan próf og veikindi. Í síðustu viku voru semsagt þrjú miðannarpróf, á miðvikudag, fimmtudag og föstudag og í þokkabót var ég veikur frá laugardagskvöldi og fram á föstudag. Þetta var nú sem betur fer engin alvarleg veiki, lá ekki rúmfastur eða neitt svoleiðis, en þetta var nóg til þess að draga allan mátt úr mér. Síðan eru í þessari viku tvö miðannarpróf í viðbót, heimtökupróf sem þarf að skila á fimmtudag og svo tímapróf á föstudag. Eftir það eru miðannarprófin sem betur fer búin, en þá er líka liðið nægilega langt á seinni part annarinnar svo að á þriðjudaginn eftir viku er próf úr næsta kafla í Reading&Writing kúrsinum. Yep yep yep, það er fun fun fun hérna. Þegar því lýkur þá róast aðeins um, helgin eftir það er þriggja daga og hver veit nema ég reyni ekki að gera eitthvað skemmtilegt þá.

Í öðrum fréttum er það helst að ég er á leið í heimsókn á Klakann yfir jóla og áramót. Já upphaflega planið var nú bara að chilla hérna úti, en jólafríið hérna er bara svo langt að ég nenni ekki að vera að þvælast um á hótelum allan þann tíma, og þar að auki er alveg heilmikið ódýrara að versla flugferðina hérna úti - já og svo langar mig auðvitað í matinn hennar mömmu :)
(eins og er þá er planið að lenda á Kebbló að kvöldi 18.des og brottför er svo eftir hádegi 5.jan)
Verst að núna þarf ég að fara að pæla í minjagripum og jólagjöfum fyrir liðið, ég hélt ég hefði þangað til í maí tli þess svo ég hef ekkert nennt að hugsa út í það. Jæja ég get nú alltaf bara keypt eitthvað fönkí japanskt sælgæti og hent því í fólkið, það fær bara að koma í ljós.

Jæja, ætli það sé ekki best að snúa sér aftur að lærdóminum, sjáumst síðar.

Bíóferð

2006-10-14T23:55:00.000+09:00

Já í dag ákvað ég að kíkja í bíó enda kominn tími til, hafði ekki séð kvikmynd síðan ég kom til Japan.
Basically þá var þetta svona: Ég fékk frímiða á eina mynd og þar sem ég þurfti hvort eð er að fara til Osaka(arrrgh af hverju langar mig til þess að fallbeygja Osaka???) að sjá hana þá ákvað ég að nota tækifærið að kíkja ekki á eina heldur tvær myndir til viðbótar.
Hér fylgir smá umfjöllun um myndirnar:

The Laws of Eternity. Anime (japönsk teiknimynd) sem ég fékk frímiða á í gegnum skólann gegn því að fylla út svona spurningagaur(questionaire) um myndina. En já, þessi mynd er algjör steypa og sýra og ég veit ekki hvað. Hún er um einhvern gaur sem sér Edison (já Thomas Alva) á einhverju sýrutrippi (gaurinn, ekki Edison) eða kannski var það vitrun eða hvað það kallast. Allavega þá segir Edison honum að smíða svokallaðan "Spirit Phone" til að hafa samband við framliðna og Edison á að hafa átt hugmynd að á sínum tíma. Jújú viti menn, gaurinn smíðar þennan síma og fer ásamt þremur vinum sínum í ferðalag í gegnum himnaríki og helvíti og allt þar á milli. Ég verð að viðurkenna að ég skildi ekki mikið meira í myndinni, kannski ekki undarlegt segið þið fyrst þetta var japönsk mynd en það var nú reyndar þannig að þetta var sérstök sýning með enskum texta. Og mér sýndist nú enski textinn vera að mestu leyti vel gerður svo ég kenni honum ekki um, ég held bara að sagan hafi verið algjör þvæla. Til gamans koma hér tvær spurningar af spurningablaðinu sem ég svaraði um myndina: "Do you believe that there is another world after life?" (einn svarmöguleikinn er "I have come to belive it after the movie"(já einhver hefur greinilega mikið álit á þessari mynd)) og "Did the movie give you a clue to be happy?" (Yes/No). Þannig að spurningablaðið var í raun skemmtilegra en myndin sjálf, nema kannski það að Guð er indjáni og heitir "God Eagle".
Otoshimono (eða Óskilamunur á íslenska vísu). Japönsk hryllingsmynd sem ég ákvað að kíkja á því það voru tveir tímar í að næsta sýning á mynd nr 3 hæfist, svo hvað er betra en að kíkja á aðra mynd í millitíðinni? Myndin sjálf var nú svona í meðallagi fyrir japanskar hryllingsmyndir (sem þýðir að hún var margfalt betri en draslið sem Stebbi Þór horfir á, ég vil ekki einu sinni vita hvað hann glápti á í gær í tilefni Föstudagsins þrettánda), en ég bjóst svosem ekki við miklu; Erika Sawajiri(stúlkan uppi vinstra megin á myndinni) var sæt eins og alltaf enda var hún stór ástæða fyrir því að ég horfði á myndina.
Sukeban Deka: Codename Asamiya Saki (þetta er bein þýðing af japanska titlinum, opinbera enska nafn myndarinnar er Yo-yo Girl Cop). Þetta er mynd sem ég hef hlakkað til að sjá núna í nokkurn tíma, bara ekki haft tækifæri eða gefið mér tíma til þess fyrr en núna, keypti reyndar "official photobook" myndarinnar fyrir mánuði eða svo til þess að létta biðina. Enski titill myndarinnar, eins asnalegur og hann er, er mjög lýsandi yfir myndina. Í henni er semsagt lögreglukona að berjast við illmenni með jójóum. Þetta er samt ekki nærri því eins asnalegt og það hljómar (eins og má sjá t.d. hér) og myndin var barasta bráðskemmtileg.

Svo má til gamans geta að ég skildi mun meira í myndum 2 og 3 heldur en 1, þrátt fyrir að 2 og 3 voru ekki með enskum texta. Auðvitað var það nú þannig að það var ekki beint flókið plot í þeim, hryllingsmynd og actionmynd, en það sýnir bara betur hvað mynd 1 var mikil þvæla.

Eftir þetta mikla verk, þrjár myndir á 7 tímum, þá kom ég við á færibanda-sushi-veitingastað (vona að allir viti hvað það er, fyrst þar sem þaðð er nú eitt af fáu úr japanskri menningu sem hefur náð til klakans) og verð ég nú bara að segja að ég varð fyrir nokkrum vonbrigðum. Að vísu var enginn af réttunum 9 sem ég fékk mér (lax, rækjur, smokkfiskur, túnfiskur ,áll, krabbasalat, túnfiskssalat og eitthvað fleira) vondur, fyrir utan kannski smokkfiskinn sem var með svo miklu wasabi á að ég táraðist við að borða það, en ekkert af því var sérlega gott. Ekkert sem fékk mig til þess að verða að smakka það fljótlega aftur, best fannst mér túnfiskssalatið og krabbasalatið(sem var það eina sem ég fékk mér annan skammt af) en maður fær nú svipað túnfiskssalat útí búð heima.

Eftir að ég var búinn að bragða nóg af sushi þá skrapp ég í Yodobashi Camera (stóra raftækjaverslunin þar sem ég keypti m.a. myndavélina mína sem ég minntist á hér fyrir nokkru). Þar var ég svona hálfgert að svipast um eftir utanáliggjandi hörðum diski. Af hverju? Jú, ég komst að því núna í vikunni að ég get ekki brennt DVD diska á fartölvunni minni. Hún er með DVD skrifara en harði diskurinn í tölvunni er bara of hægur þannig að það misheppnast alltaf að brenna disk. Ég þurfi þá semsagt eitthvað annað til þess að gera öryggisafrit og hvað það nú er sem öll þessi gígabæti fara í og þarna í Yodobashi Camera kom ég auga á þetta, og það var ást við fyrstu sýn. Þetta er semsagt utanáliggjandi harður diskur, en í staðinn fyrir að vera í einhverju ljótu straumlínulaga gráu/svörtu/hvítu hylki þá er þetta eins og legokubbur í laginu og er minns rauður á lit =) Síðan er hægt að kaupa fleiri svona gaura og fara að kubba með þeim.
HVERSU SVALT ER ÞAÐ?!!??!
Alveg bara þónokkuð svalt sko.

Jæja best að fara að sofa eða læra fyrir miðannarprófin sem eru í næstu viku eða eitthvað.

P.S. Myndirnar úr Sake verksmiðjutúrnum koma vonandi einhverntímann á næstunni, næst þegar að mér leiðist og þarf break frá lærdómnum kannski.

P.P.S. Áhugasamir geta farið hingað og sótt Sukeban Deka myndina (með enskun texta, hún var komin á netið og búið að fansöbba hana áður en hún var frumsýnd hérna í Japan - en ég beið með það að horfa á hana því mig langaði til þess að sjá hana í kvikmyndahúsi).

Myndir

2006-10-10T23:12:00.000+09:00

Hérna eru myndir af Suzuka brautinni, ásamt nokkrum hreyfimyndum. Þetta er bara úrval af bestu myndunum, en það verður að viðurkennast að þær eru svosem ekkert sérlega góðar. Síðan eru myndirnar eilítið smækkaðar af þessu myndaalbúmi og við það glatast gæði.
Myndir úr Sake verksmiðjutúrnum fara upp einhvern tímann á næstu dögum.

Rétta Formúlan

2006-10-09T13:49:00.000+09:00

Jæja best að skrifa smá um formúluna. Eins og þeir sem fylgjast með henni vita þá sigraði Alonso hérna á Suzuka brautinni eftir að vélin sprakk hjá Schumi, og er jafnframt kominn með aðra hönd á meistaratitilinn, þó að hann neiti því nú sjálfur.

Hérna er smá listi yfir það í hvað ég eyddi helginni (laugardag og sunnudag):
Tími á brautinni: 9 klst
Um borð í lestum: 10 klst
Í strætó: 3 klst
Bið eftir strætó: 4 klst
Svefn: of lítill

Á laugardaginn þegar að tímatakan fór fram þá var ég kominn á brautina um 12, var síðan næsta klukkutímann að rölta um að skoða varninginn sem var í boði þarna og kíkja á Toyota, McLaren og Ferrari formúlubílana sem voru til sýnis þar. Um 1 leytið fór ég að huga að því að koma mér í stöðu fyrir tímatökuna sem hófst kl 2. Það var frekar stutt labb undir brautina að Dunlop beygjunni (kort af brautinni) þar sem ég fann mér ágætis sæti.

Kostir:

Gat setið
alveg upp við brautina
stutt labb

Gallar:

takmarkað útsýni
hraður kafli svo maður sá bara bílana þjóta framhjá

Þó að ég flokki hraða kaflann sem galla þá var það ekki alsæmt, því að ásamt því að maður sat alveg upp við brautina þá fékk maður hraðann alveg beint í æð og hávaðinn var alveg magnaður, fékk gæsahúð í hvert skipti sem bíll þaut framhjá.
Var svo nálægt brautinni að maður sá vel mennina sem keyrðu silfurlituðu Mercedes Benz öryggisbílana, fyrstur fór "ossan" eins og Japanirnir sem sátu fyrir aftan mig kölluðu hann, en það mætti þýðast sem "afi gamli" en sá ökuþór var einmitt vel silfurhærður. Næstur kom "gæ-djinn" eða "útlendingur", þ.e.a.s. hvítur maður. Það sem ég sé einna helst eftir er að hafa ekki náð myndum af þessum tveim ökuþórum, en myndavélin var ekki uppi þegar að þeir rúlluðu framhjá.
Svo hófst loksins tímatakan þar sem ekkert óvænt gerðist, Bridgestone rústaði henni og minn maður Kimi Räikönen gat ekki kúk frekar en fyrri daginn. Helsta spennan var hvort að það færi að rigna en undir lok tímatökunnar voru stór og dimm ský yfir brautinni, en það hélst þurrt.
Stuttu eftir tímatökuna þá hófst tímataka í Formula Integra, en það eru hálfgerðir fólksbílar og eftir formúluna þá líktust þeir einna helst Mözdunni okkar heima (já við fallbeygjum víst orðið Mazda líka) svo að ég nennti ekki að hanga þar lengi og hélt heim á leið.

Sunnudagur. Var aftur kominn á brautina um 12 leytið, kom stutt við í einni verslun og keypti mér minjagrip, lítinn blævæng sem á stendur Japanese Grand Prix - 20 Years - Suzuka Circuit. Það stendur á honum því þetta var einmitt í tuttugasta skipti sem kappaksturinn er haldinn á Suzuka brautinni, og jafnfram það síðasta, því að á næsta ári fer japanski kappaksturinn fram á Fuji Speedway.
Svo lagið ég af stað í áttina að áhorfendastæðunun, en í staðinn fyrir að fara aftur í Dunlop beygjuna þá lagði ég af stað í áttina að Skeiðarbeygjunni, en hún var einmitt eins langt í burtu og hugsast gat svo það tók smá stund að rölta þangað og mikil fólksþvaga á leiðinni. En ég komst loks á leiðarenda og tók mér stöðu þar sem ég sá vel þegar að bílarnir komu að Skeiðarbeygjunni og fóru inn í hana.

Kostir:

Gott útsýni

Gallar:

Langt labb
engin sæti, þurfti að standa allan tímann
frekar langt frá brautinni

Þannig að þetta var aðeins öðruvísi upplifun en á laugardaginn. Það var svosem ekki mikið mál að standa þarna í 2 klst, en eftir 30 mínútna labb að strætóröðinni og 2 klst bið í þeirri röð þá var ég nú orðinn frekar þreyttur.
Annars má geta þess að það gerðist lítið í sjálfum kappakstrinum, sprungin vél hjá Schumi og sprungið dekk hjá Massa var það helsta. Ég vissi ekki einu sinni af atvikinu hjá Massa fyrr en ég var kominn heim og las um það á netina því það eina sem maður hafði þarna á brautinni til að fylgjast með keppninni að öðru leyti en því sem maður sá var hátalarakerfi, með japönskun þul auðvitað, þannig að ef ég var nógu heppinn að heyra það sem hann sagði (maður heyrir ekkert í kerfina þegar að bílar eru að keyra framhjá) þá tók við vandamálið að skilja það sem hann sagði, en einhvernveginn vildi nú svo til að ég bæði heyrði og skildi það þegar að vélin hjá Schumi sprakk. Svo var líka smá spenna í startinu, sérstaklega þegar að Alonso var að taka fram úr Trulli en það þarf vel hugrakkan mann til þess, og óttaðist ég nú um Alonso þegar að það átti sér stað.
Fyrir utan þetta þá gerðist lítið sem ekkert í sjálfri Skeiðarbeygjunni, einhver plebbi sem ég man nú ekki einu sinni hver var sneri bílnum lítillega undir lokin en gat auðveldlega haldið áfram. Síðan var athyglisvert að sjá hvernig Barrichello át uppi Super Aguri bílana í byrjun eftir að hann hafði misst framvæng í byrjun og lent fyrir aftan þá, en Barrichello ekur einmitt á Honda bíl og Honda rekur einnig Super Aguri liðið.

Nokkrir molar:

Stuðningsmenn Ferrari voru fjölmennir þarna eins og alls staðar, en stuðningsmenn Super Aguri (langlélegasta liðið) voru ekki mikið færri, enda er það japanskt lið (í eigu Honda) og báðir ökumennirnir eru japanskir svo það er alveg skiljanlegt.
Mikið af kvenfólki var meðal áhorfenda, mun fleiri en á Nurburgring í fyrra, sem kom mér nokkuð á óvart í hinu annars karlremburíkjandi þjóðfélagi.
Mikið af ungu fólki á mínum aldri á meðal áhorfenda, og einnig foreldrar með unga krakka í för. Greinilegt að þetta er ein útfærsla á gamla góða sunnudagsbíltúrnum.
Áhorfendur voru um 160.000 talsins.
bæti við fleiri molum hérna þegar þeir rifjast upp fyrir mér...

Svo smellti ég af alveg slatta af myndum, flestar alveg hörmulegar, en vonandi eru einhverjar ágætar, ég skelli þeim upp hérna svona þegar ég nenni.

Í öðrum fréttum: 1 dead, 1 injured after festival float crashes into house
Þetta gerðist þar sem Okamoto fjölskyldan býr, þau buðu mér þangað og ég hefði líklega verið þarna ef að það hefði ekki verið fyrir formúluna. Svona er þetta.

En já, nóg í bili, ég bæti við myndum bráðlega, og fleiri fréttum þegar þær rifjast upp fyrir mér.

P.S. Breytti úr "align left" í "justify full", hvað sem það heitir nú á íslensku, til þess að sé vonandi auðveldara að lesa þetta. Blogger kvartar þá reyndar yfir einhverjun html error, en ég sé ekkert að þessu í Firefox svo ég læt reyna á þetta. Tjáið ykkur um þetta ef það er þörf á því.

Póstur

2006-10-03T14:54:00.001+09:00

Já í gær kom póstur til mín, það var miði á japönskuna formúluna á Suzuka brautinni um næstu helgi. Ég er semsagt að fara að horfa á Schumi og Alonso kljást um titilinn, og ekki minnkaði spennan eftir atburði helgarinnar. Svona á þetta að vera.
Annars verður að segjast að maður er eiginlega hálf knúinn til þess að halda með Schumi, því auðvitað vill maður fá fínt verður þegar maður fer á svona viðburði, og málið er bara að nema að það verði úrhelli að þá á greyið Alonso ekki mikinn séns. Svona er þetta.

Annars er svolítið síðan ég skrifaði hér seinast, en ástæðan fyrir þessu hléi er bara sú að það hefur verið lítið að gerast, ég hef bara verið að taka því rólega og einbeita mér að náminu. T.d. var ég í prófi #2 í þeirri prófaröð sem ég hef talað um hérna áður (og gekk vel). Síðan vill svo skemmtilega til að að á fimmtudaginn eru tvö orðaforðapróf hjá mér, eitt próf per japönskukúrs.

Síðan er ég að reyna að byrja að plana vetrarfríið aðeins, ég verð heimilislaus í um 4 vikur þannig að ég verð eitthvað á flakki allavega þann tíma, get að vísu verið 2 vikur í viðbót en það ræðst líklega af peningastöðunni. Stóra spurningin núna er bara hvort ég eigi að nenna að kíkja yfir til Suður-Kóreu í viku eða svo, ég þarf að pæla betur í því þegar ég hef tíma.

Jæja ég læt heyra í mér aftur eftir helgi með fréttir og vonandi myndir af formúlunni, annars er ég ekki búinn að vera duglegur að smella af myndum, tók að vísu nokkrar í Sake verksmiðjutúrnum, svo að ef að einhver getur mælt með góður online mynaalbúmi til að skella þeim upp á þá væri það vel þegið.

Bless í bili.

Bissí

2006-09-26T00:32:00.001+09:00

Já ég hef verið bara nokkuð bissí síðan ég lét síðast heyra í mér, kannski ég renni eldsnöggt yfir það sem hefur verið um að vera.

Á fimmtudaginn eftir prófið (sem ég btw fékk 8.45 á, og er frekar ósáttur með það) skrapp ég til Kyoto þar sem ég eyddi nokkrum klukkustundum í að rölta um aðal verslunargöturnar þar.

Föstudagurinn fór að mestu leyti í lestur fyrir prófin 2 sem ég tók í dag, mánudag. Ekki jafn merkileg próf og fimmtudagsprófið sem þurftu samt undirbúning.

Á laugardaginn fór ég til Kobe, í svokallaðan Sake Factory Tour, með 6 japönum og svo vorum við 4 skiptinemar. Þetta var samt ekki beint factory túr, það sem við gerðum var að fara í 3 sake söfn þar sem var farið í gegnum sakebruggun í sögulegu samhengi og fornar minjar tengdar því voru til sýnis. Síðan var boðið upp á smökkun á öllum stöðunum, og verð ég nú bara að segja að alvöru sake er barasta mjög gott.

Sunnudagur/mánudagur. Eftir hádegi á sunnudaginn fór ég til Okamoto fjölskyldunnar (home visit fjölskyldan ef þið hafið gleymt því), kom reyndar við í downtown Osaka fyrst á leiðinni þangað. Borðaði kvöldverð þar, nabe, gott stöff. Spjallað svo við Okamoto fjölskylduna og glápti á sjónvarpið þangað til klukkan var orðin 1. Ekki fór ég að sofa þá, því þá voru vinir Keishi loksins búnir í hlutastörfunum sínum og við fórum svo allir, ég, Keishi, Kasu og Shinji aka Banana í sentou sem var alveg frábært eftir að hafa ekki farið í bað í rúman mánuð, bara ljót sturta hérna á heimavistinni.
Síðan var haldið heim á leið kl 2, farið að sofa um 3, vaknað kl 5 til að horfa á fótbolta, Barcelona vs. Valencia í beinni. Leikurinn endaði í jafntefli 1-1 og var bara fínasta skemmtun. Að leik loknum var lagt af stað í skólann, en það er um 2klst ferðalag, og það var athyglisverð lífsreynsla að ferðast í japönsku lestunum á rush hour, alveg pakkað eins og síld í tunnu en samt heyrist ekkert nema hljóðið í lestinni, það er ekkert verið að eyða orkunni í blaður enda flestir sofandi.
Í skólanum voru svo 2 lítil og létt próf og uppúr hádegi hitti ég Aya (Ayu? Öyu? Finnstu ykkur ekki skrítin þessi tilhneyging okkur Íslendinga að fallbeygja erlend sérnöfn, svo framarlega sem þau bara líkjast íslensku, t.d. Aya kvk nafn sem endar á -a svo við fallbeygjum það eins og Anna eða Alma, en svo ef að nöfnin eru nægilega frábrugðin íslenskunni þá erum við ekkert að hafa fyrir því að fallbeygja þau.), speaking partnerinn minn, spjallaði við hana í smástund og fór svo heim og fékk mér verðskuldaðan blund.

Merkilegt þetta tempo á mér hérna í Japan, fyrst koma kannski nokkrir rólegir dagar sem fara í lærdóm og chill, en svo er eins og allt ætli að gerast í einu og tempóið fer í yfirgír.
En já þetta er nóg í bili, verið hress, ekkert stress, bless.

Bissí

2006-09-26T00:32:00.000+09:00

spuleeuuuurgh

2006-09-20T22:38:00.000+09:00

Já *spuleeuuuurgh* er einmitt hljóðið sem heilinn minn er að gefa frá sér núna. Ástæðan fyrir því er sú að ég er búinn að vera að læra alltof mikið, á morgun er nefninlega "skyndipróf" eins og það er kallað en ég veit ekki alveg hvað er skyndilegt við það. Kannski er það hversu skyndilega einkunnin mín fellur í því.

Það hefur nú ekki gerst mikið hérna síðustu daga og því hef ég ekki verið að skrifa neitt hérna, en núna er kannski tækifæri til þess að fjalla aðeins um kúrsinn sem ég er að fara í próf í á morgun.

Kúrsinn heitir því einfalda nafni Reading & Writing og gengur í mjög stuttu máli út á það að læra að lesa og skrifa kanji. Fyrir prófið á morgun þarf að læra 40 slík kvikindi, en til samanburðar má get að í japönskunni í HÍ þá lærir maður um 100 kanji allt fyrsta árið.
Svo þegar prófið á morgun er búið get ég strax farið að hlakka til næsta svona prófs því þau eru 5 slík í heildina yfir önnina og að auki eru svo auðvitað líka miðannarpróf og lokapróf.
Ef ég kemst í gegnum öll þessi ósköp þá get ég hlakkað til þess að framhaldið á þessum kúrs er ennþá skemmtilegra, eða svo skilst mér allavega á honum Kris. Annars gæti ég kannski sleppt þeim kúrs og tekið bara einhvern viðskiptakúrs í staðinn, yay \o/

En í bili verð ég bara að hugga mig við það að þetta er alveg langerfiðasti kúrsinn sem ég er í. Hinir eru meira bara cruise control, allavega hingað til, en meira um þá síðar þegar ég hef tíma.
Verð víst að reyna að troða meira inn í kollinn á mér...

Spending Spreeeeeee

2006-09-16T13:01:00.000+09:00

Já í fyrradag skrapp ég til Osaka og kom þar við í lítilli verslun sem heitir Yodobashi Camera. Ég segi lítilli en hún er það nú reyndar ekki, þetta er alveg þokkalega huuuuuuuge verslun, og þar fæst allt á milli himiins og jarðar - svo framarlega sem það er raftæki eða tengt þeim.
Meðal þess sem ég keypti var rafræn orðabók, heyrnartól og myndavél. Já, ég er loksins kominn með myndavél svo núna get ég farið að smella af á fullu, eða þegar ég nenni allavega.

Meira var það ekki í bili, nema að í gær át ég eitthvað hrikalega gott sem ég man ekki hvað heitir - meira um það síðar.

Lazing on a Monday afternoon

2006-09-11T14:01:00.000+09:00

Já eins og er ég að taka því rólega á mánudagseftirmiðdegi, búinn í tímum í dag og er að herða mig upp í að hefjast handa við heimalærdóminn. En það hefur nú ekki verið mikið af rólegtheitum undanfarið, það er alveg óhætt held ég að segja að síðustu dagar hafi verið busy, og fylgir hér stutt lýsing á þeim.

Fimmtudagur. Skóli, eftir skóla heimalærdómur og svo hitti ég Keishi, strákinn í Home Visit fjölskyldunni minni, við spjölluðum saman um hitt og þetta (mest á japönsku, hann kann takmarkaða ensku) og fórum og fengum okkur gott að borða.

Föstudagur. Skóli. Eftir skóla var körfubolti með Keishi og vinum hans, Taka og Koda. Nú er að að stunda körfubolta úti í þessum hita kannski ekkert alltof skynsamlegt, en það var gaman og eftir að hafa verið að í um 3 klst (tókum nokkra leiki og spjölluðum mikið inn á milli) þá var ég orðinn alveg dauðþreyttur og hélt heim á leið, át kvöldmat og fór að sofa.

Laugardagur og sunnudagur. Þeir voru nokkuð líkir þessir dagar, í stuttu máli fólust þeir í því að vakna fyrir kl 9, taka strætó niðrá lestarstöð, og þaðan lest til Osaka. Svo var komið heim um 10-11 leytið og svo svefn til að hvílast fyrir næsta annaríka dag.
Á laugardaginn fór ég í heimsókn til Home Visit fjölskyldunnar, sem ég mun héðan í frá kalla Okamoto fjölskylduna því hún heitir jú það. Lagði af stað í strætó héðan frá heimavistinni um 9:30 og var kominn á leiðarenda 11:30. Ekkert sérlega skemmtilegt ferðalag, en ég þarf þó allavega ekki að ferðast þetta á hverjum degi eins og hann Keishi sem er einmitt nemandi við Kansai Gaidai. Svo fór dagurinn bara í það að spjalla við Keishi og Okamoto fjölskylduna, ég borðaði hádegismat og kvöldverð þar og hélt svo heim á leið.
Í gær, sunnudag, var svo komið að hinum svokallaða Osaka Otaku Tour, þar sem tveir japanskir leiðsögumenn(konur), Junko og Kara, leiðbeindu okkur 5 nemum úr KG (mér og 4 stúlkum, stuð stuð stuð). Í Osaka var ferðinni fyrst heitið í Doutonbori Gokuraku Shoutengai, eða Osaka Food Theme Park eins og það er kallað. Þar átum við hitt og þetta, meðal annars ikayaki sem er eins konar squid omeletta og var bara ágæt. Síðan var ferðinni heitið til Den Den Town þar sem var farið í hinar ýmsu verslanir og við komum einnig við í Maid Cafe sem var athyglisverð lífsreynsla. Eftir það fórum við á ljótan veitingastað það sem ég fékk vont að éta og svo var haldið heim á leið.

Núna er ég orðinn leiður á skrifum, en síðar kemur kannski meiri umfjöllum um Okamoto fjölskylduna og svo á ég líka eftir að fjalla lítillega um kúrsana sem ég er að taka. En það er semsagt síðar.

P.S. Heimasíðan Maid Cafesins sem ég fór á: Mel Cafe

...(ennþá heitt)

2006-09-07T20:42:00.000+09:00

Já það er ennþá heitt hérna, en það var það nú ekki í gærmorgun. Mér dauðbrá þegar ég fór útúr húsi um kl 10 í gærmorgun og það var bara frekar svalt í veðri, um 23-24° og hitinn fór hæst í 25° skv veðursíðunni en það rigndi að vísu seinnipartinn og þá mætti rakinn á svæðið. En allavega, svalt var það í nokkrar klukkustundir þó mig gruni nú að ykkur sem lesið þetta finnist það kjánalegt að kalla 23° svalt en svona er þetta bara.
En nóg um veðrið, núna ætla ég að fjalla aðeins um tvo hluti sem eru ólíkir með Íslandi og Japan:

#1: Hafnarbolti. Eða er það hafnabolti, það eru jú margar hafnir ekki satt. Ég læt ykkur Íslendingana um að leysa það mál en semsagt: hafnabolti er alveg brjálæðislega vinsæll hérna. Hversu vinsæll? Alveg ógissla. En á Íslandi fyrirfinnst hann varla. Og þegar ég hef sagt Japönum það þá trúa þeir mér varla, spyrja fyrst hvort ég sé að meina pro hafnabolta svo ég þarf að útskýra betur að hann er hvorki iðkaður né áhorfður að neinu marki.

#2: Lambakjöt. Lambakjöt er ekki étið hér í Japan. Nú hef ég rætt þetta mál við 3 eða 4 Japani og enginn þeirra hefur nokkru sinni á ævinni bragðað lambakjöt.

Nú virðast þessir hlutir við fyrstu sýn ekki vera svo stórvægilegir. Hver þjóð hefur sínar matarvenjur og sínar þjóðaríþróttir en ég finn óþefinn af einhverju stærra og meiru undir niðri. Það er eins og að einhver hafi tekið öll lambagenin (lambakjötátsgenin?) úr Japönum og plantað þeim í Íslendingum. Og sá hinn sami/þeir hinir sömu (eða kannski einhverjir aðrir? enn vex ráðgátan) tóku líka allt hafnaboltarykið og fluttu það til Japan. Því að hverjar eru líkurnar á því að þessir hlutir fyrirfinnist að engu leyti í þessum löndum? Ef við tökum hafnaboltann sem dæmi; núna öpum við eftir Kananum í einu og öllu. Ísland er 51. ríkið. En af hverju ekki hafnaboltinn líka? Hver var það sem sagði "nei takk" við honum. Fyrst datt mér í hug Dabbi kóngur en þetta nær lengra aftur en konungsríki hans svo við getum víst ekki kennt honum um þetta.
Nú er ég bara alveg strand lesendur góðir og verð að biðja ykkur um aðstoð, svo ef þið viljið tjá ykkur um þetta endilega skiljið eftir comment.

Í öðrum fréttum (eða kannski tengist þetta líka samsærinu?) þá voru Japanir að eignast karlkyns erfingja að krúnunni, eða veldissprotanum eða hvað það nú er sem keisarinn er með.
Lesið meira hér.
Í stuttu máli þýðir þetta að Japanir þurfa ekki að hafa áhyggja af því að kona erfi krúnuna, eða að þeir þurfi að fara að rýna í ættartölin og finna einhvern vel fjarskyldan, en karlkyns, erfingja svona eins og í myndinni þarna með John Goodman, King Ralph. Annars væri nú gaman að fá framhald: Tenno Ralph (tenno er japanska nafnið yfir keisarann). Best að byrja á handritinu, flytja til Hollywood og verða ríkur.
Þangað til: bless.

Ný vika, nýr sviti

2006-09-04T16:17:00.000+09:00

Já titillinn segir nú flest sem segja þarf, hitinn er sem stendur um 32°C og því er gott að sitja innandyra við tölvuna.
Það gerðist svosem ekki mikið markvert um helgina, en hérna er það helsta:

#1 Daifuku og shiratama og shaved ice. Á laugardaginn hitti ég hóp af Japönum sem sýndu nokkrum skiptinemum hvernig á að búa til einmitt daifuku og shiratama og shaved ice og hvað þetta hét nú allt, basically japönsk sætindi. Sætindin féllu mér ekkert sérlega vel í geð en það var samt gaman að malla þetta með létt spjall á japönsku í bakgrunni.

#2 Körfubolti. Já heimsmeistarakeppninni í körfubolta karla lauk núna á sunnudaginn með sigri Spánverja, en mótið var einmitt haldið hér í Japan. Hins vegar eru greinilega sömu öfl á bak við japanskt sjónvarp og eru á bak við RÚV, því að í sígildum RÚV-stíl þá var ekki sýnt beint frá leiknum í japönsku sjónvarpi, bara upptaka sýnd einhvern tímann eftir miðnætti sem mig skorti kraft til þess að vaka eftir.

#3 Hello!Morning. Já talandi um sjónvarp þá var einmitt einn uppáhaldsþátturinn minn á dagskrá um hádegi á sunnudaginn, eins og hann er í hverri viku, milli 11:30-12:30 alla sunnudaga. Þegar ég settist niður og ætlaði að fara að horfa á hann hins vegar þá sá ég hann hvergi. Eftir svolitla rannsóknarvinnu kom í ljós að þátturinn er bara sýndur á Kanto (Tokyo) svæðinu á þessum tíma. Hér á Kansai svæðinu er hann sýndur viku síðar, á sunnudögum kl 6:30-7:30 eða svo, já að morgni til, og það er auðvitað ekki til í dæminu að vakna svo snemma á sunnudögum, svo það væri helst ef að maður tæki eitt langt laugardagskvöld að maður myndi kíkja á þáttinn fyrir svefninn.

Eins og heyra má af #2 og #3 þá er ég ekki sáttur með sjónvarpið hérna, en það er svosem nóg annað að gera svo ég örvænti ekki.

Horft um öxl í vikulok

2006-09-02T18:01:00.000+09:00

Já nú er barasta fyrsta vikan í Japan liðin, eða horfin öllu heldur því það hefur verið svo mikið um að vera að hún þaut hjá.

Já gærdagurinn var enn einn annaríkur dagur. Hann hófst á setningarathöfn sem fólst í hinum ýmsu ræðum, misskemmtilegum eins og venja er. Að því loknu hitti ég loks speaking partnerinn minn, en hún heitir Aya. Við fórum svo saman á "welcome luncheon" sem var hluti af setningarathöfninni, og spjölluðum saman um hitt og þetta á ensku og japönsku, en hún Aya er í enskunámi hér við KG og er í þessu til að æfa enskuna.

Svo um 2 leytið þurftum við að skiljast því það var kominn tími á hópferð til Kyoto hjá mér. Þar sem það er nú varla hægt að fara í 200-300 manna hópferð þá var það gert þannig að fólkinu var skipt niður í minni hópa og svo voru mismargir japanskir leiðsögumenn eftir stærð hópsins, t.d. samanstóð hópurinn minn af 4 skiptinemum: mér sjálfum, Jason, Ethan og Larry; og leiðsögumenn okkar voru 2 stúlkur: Rie og Mayumi (skrifa nöfnin á öllum hér svo ég gleymi þeim ekki), en þær eru í enskunámi hér við KG rétt eins og allir leiðsögumennirnir voru, eða öllu heldur leiðsögukonurnar, því ég sá ekki einn einasta strák þeirra á meðal. Virðist vera sem svo að enskunámið sé svona gimmick nám fyrir konur áður en þær giftast og eignast krakka.

Í Kyoto heimsóttum við Kiyomizudera (Kiyomizu Temple, eða Pure Water Temple eftir því hversu mikið er þýtt), og var það mjög falleg en hávaðasamt út af pöddunum sem gera ekki annað en að hanga í trjám og gefa frá sér ljótt hljóð og ég man ekki hvað heita. Að sumu leyti minnti Kiyomizudera mig á Rivendell, bæði húsin og trén og þar sem flestir þar voru svo lágvaxnir þá var hægt að halda að föruneyti hringins væri mætt á svæðið :)

Síðan var farið í purikura í miðbæ Kyoto og hér er ein af niðurstöðunum:

og að því loknu var haldið heim á leið.

P.S. Hérna er myndband úr picnic & sparkler ferðinni frá því í fyrradag: Outside the Tarp, upptökustjóri og þulur er Jessica.

Picnic and Sparkler Party

2006-09-01T08:33:00.000+09:00

Já í gær fór ég semsagt í svokallað Picnic and Sparkler(stjörnuljós) Party á vegum International Friendship Club ef ég man rétt sem er hópur japanskra nema hér við KG.
Fyrst var hittingur á skólalóðinni en svo var tekinn strætó til Hirakata lestarstöðvarinnar og þar tók við labb í kannski 20min eða svo niður að Yodogawa ánni ef ég man rétt, nema hvað að á leiðinni þangað byrjaði þvílík úrhellisrigning svo að fólk þurfti að leita sér skjóls undir tré og undir plastdúk sem var með í för og hugmyndin hafði verið að sitja á honum. En af þessum 100 manns eða svo sem voru með í för (já það voru virkilega svo margir), þá voru bara 4-5 sem höfðu haft vit á því að taka með regnhlíf, og þar á meðal var yours truly. Keypti litla samanbrjótanlega regnhlíf fyrir nokkrum dögum sem ég get haft í skólatöskunni og það vildi svo heppilega til að hún var með í för. Svo ég var einn af fáum sem héldust vel þurrir, og skemmti mér vel við að hlæja að óförum annara.
Þegar loksins stytti upp fórum við svo niður að ánni og kveiktum í nokkrum stjörnuljósum og svo var eitthvað um gos og blys líka, og vorum þar eitthvað fram á kvöld, þar til ég staulaðist heim á leið í rúmið, ef rúm skyldi kalla, dýna öllu heldur en hún er fínt.
Svo allt í allt þá var þetta bara bráðskemmtilegur dagur, og í dag þá hitti ég loksins speaking partnerinn minn (var ég ekki búinn að útskýra það?) og svo er hópferð til Kyoto eftir hádegi, so stay tuned for more news frá Japan :)

Ég er númer 9!

2006-08-31T08:23:00.001+09:00

Ætli ég þurfi ekki aðeins að útskýra. Það eru 444 skiptinemar hérna í Asian Studies Prógramminu, og skráning í kúrsa fer þannig fram að það er lotterí þar sem allir draga sér númer sem er á bilinu 1-444, og sá sem dregur 1 fær að velja kúrsa fyrst, og svo koll af kolli. En svo er það þannig að í flesta kúrsana komast bara 30 manns, svo þegar að kemur að hærri tölum er allt eins líklegt að kúrsarnir sem það vill taka séu fullir, og er það fólk þá bara shit out of luck og verður að taka einhverja leiðinlega kúrsa.
En já, ég var semsagt frekar heppinn og dró númerið 9, svo ég fæ þá kúrsa sem mig langar í: Struggle for Justice og The Body and Communication (skrifa kannski meira um þá þegar þeir eru byrjaðir).
Svo má til gamans geta að gaurinn sem dró 444 gekk um með miðann festan á ennið á sér það sem eftir var dagsins, þannig að núna er hann þekktur um allan skólann, svo það þarf kannski ekki að vera alslæmt. Örugglega verra að vera 443, álíka slæm aðstaða og 444 en engin frægð :)

Góðan daginn góðir hálsar

2006-08-30T08:17:00.000+09:00

Já nú er nýr dagur að skella á hér í Japan, en ég ætla rétt aðeins að minnast á það sem gerðist í gær. Ég keypti mér nefninlega hjól. Það var það stærsta sem ég fann en samt heldur lítið fyrir mig en það er þó allavega skárra en ekki neitt. Gamla konan sem seldi mér hjólið var merkileg, hún var ein af þeim þar sem bakið myndir 90°horn m.v. lappirnar, eftir að hafa verið að bugra við hjól í örugglega fleiri áratugi. Svo var alveg frábært að byrja að hjóla og finna smá golu leika um mig, það er nefninlega ennþá heitt hérna ef þið hafið gleymt því :) Að vísu er "bara" spáð 25°í dag, öfugt við 32°sem voru í gær, en áralöng búseta mín á Íslandi hefur nú kennt mér það að treysta aldrei veðurspám, svo það fær bara að koma í ljós.
En núna þarf ég að fara að koma mér í skólann, núna fer nefninlega allt að byrja af alvöru með einhverjum fundum og svona, kennslan hefst svo á mánudag/þriðjudag.

P.S. Já ég hafði smá tíma til að glápa á sjónvarpið í gær og sá þá hálfan þátt af Dance Drill og heilan af Kekkon dekinai otoko (maðurinn sem getur ekki kvænst) og það er alveg allt annar wibe að horfa á þetta í alvöru japönsku sjónvarpi heldur en að sækja þetta af netinu. Lítur allt einhvernveginn öðruvísi út, og betur :)

Ennþá heitt

2006-08-28T20:10:00.000+09:00

Já í dag var ennþá heitt. Annars er kominn tími á að ég lýsi aðstöðunni aðeins hérna. Sjálfur bý ég í Seminar House 4, Seminar House 1, 2 og 3 eru skammt frá og svo er um 20min labb í skólann - svo að markmið morgundagsins er að útvega mér einhvern notaðan hjólreiðagarm. Eins og er sit ég í tölvuverinu sem er bara mjög fínt og flott og vel loftkælt, síðan fæ ég loksins netaðgang í herberginu mínu á morgun svo þá get ég bara notað lappann - þar er líka fín loftkæling :)
Annars var ég bara rétt í þessu að koma hingað eftir að hafa verið úti í allan dag. Fyrst var smá túr um kampusinn svona til að benda manni á það helsta markverða. Svo var komið að hádegismat þar sem ég fór með nokkrum Könum (það eru ekkert nema Kanar hérna) á Cafeteria 1 og fékk þar alveg æðislega gott Curry Rice fyrir 220 jen, þannig að jafnvel þó ég finni ekkert annað sem mér þykir gott að éta hérna þá get ég auðveldlega borðað mig saddan á Curry Rice á hverjum degi :)
Svo tók við banking session þar sem veitt var aðstoð við að opna bankareikning hérna í Japan og að því loknu hitti ég Jessicu (ein af Könunum) og speaking partnerinn hennar (japanskur nema í enskunámi hér við Kansai Gaidai sem skólinn kemur manni í kynni við. Sjálfur á ég eftir að hitta speaking partnerinn minn, verður vonandi af því seinna í vikunni.
Svo um 6 leytið þá héldum við heim á leið, en komum fyrst við á einhverjum veitingastað sem Jessicu langaði til en prufa og fékk ég mér eitthvað funky afbrigði af nautahakki og spaghettí sem var alveg glettilega gott, en því miður svolítið dýrt svo það verður ekki komið við oft þar.
Og núna sit ég hér og skrifa þetta og ætli ég heilsi ekki upp á krakkana í loungeinu hérna í smástund áður en ég fer snemma í háttinn.

P.S. Já einhvernveginn gleymdi ég að gera aðstöðinni hérna góð skil, það fær bara að bíða betri tíma.

Heitt, heitt, heitt

2006-08-27T15:45:00.000+09:00

Já eins og titllinn gefur til kynna þá er heitt hérna. Mjög heitt. Að vísu er mér frekar svalt núna af því að það er alveg mega loftkæling hérna í tölvuverinu, og ég er ennþá hálf rakur eftir að hafa lent í skúr núna áðan þegar ég var að rölta út í búð. Verslaði samt ekkert mikið, fæ ekki aðgang að ískáp eða eldunaraðstöðu fyrr en í næstu viku, bara vatnshitara fyrir cup noodles. Svo er McDonald's á kampusnum :) Beat that HÍ!

En já ég er semsagt kominn á leiðarenda og líst bara mjög vel á aðstöðuna hérna á heimavistinni, en á reyndar eftir að hitta herbergisfélaga minn sem kemur á morgun eða hinn.

Annars langaði mig að bæta aðeins við ferðasöguna. Ég var nefninlega ekki einn á Leifsstöð nei ó nei. Fyrst hitti ég Martin Inga (man ekki hvers son, megið skella því í comments ef þið vitið), fyrrverandi Inspector Plaetarum eða hvað það nú heitir og dúx árgangsins míns í MR. Hann var að koma frá Baltimore þar sem hann hafði víst verið að vinna í einhverju rannsóknarverkefni jájájá, ég held að hér sé komið efni í næsta Kára Stefáns barasta.
Og ekki bara það heldur sá maður celebrity þar líka! Engan annan en Guðna Bergs, einn besta íslenska knattspyrnumann síðari tíma.

Jæja bless í bili.

Ferðalagið senn á enda...

2006-08-26T22:41:00.000+09:00

Jæja núna er ferðalagið senn á enda, en ævintýrið er rétt að byrja.
Er núna staddur á hótelhergi rétt hjá Kansai International Airport, og á morgun er bara stutt rútuferð til Hirakata.
Ég er nú mjög þreyttur enda búinn að vera uppi í um 30 klst svo ég ætla ekki að hafa þetta langt að sinni, bara að minnast á að ferðin Köben-Bangkok-Kansai gekk bara mjög vel, eyddi mestum tímanum í að lesa Madame Terror og gæða mér á kræsingunum sem Thai Air bauð upp á. Fjögurra rétta máltið takk fyrir, í báðum flugunum, og þá tel ég ekki með hina sívinsælu brauðbollu með smjöri eða smákexið með stóra Camenbert oststykkinu með.
En já, núna tekur svefninn við, gn :)

P.S. Thair Air sýndu bara einhverjar lélegar myndir: Mission Impossible 3, Inside Man, RV og einhverja eina enn sem ég kann ekki og vil ekki nefna. Inside Man er nú reyndar ágæt en ég nennti bara ekki að horfa á hana aftur :P

Í kóngsins Köbenhavn (nenni ekki að finna danska ö-ið)

2006-08-25T19:57:00.000+09:00

Jæja þá er maður barasta staddur í kóngsins Köbenhavn eða rétt þar hjá, á Kastrup flugvelli, og er að bíða eftir fluginu sem fer eftir rúman einn og hálfan tíma.
Hingað til hefur ferðin gengið vel, flaug út í gær og gisti eina nótt hjá bróður mínum og fjölskyldu hans í Lundi. Svo núna áðan þegar ég var að taka lestina...

---
núna var að kalla upp Iceland Express flug til Rvk, nei ég er ekki að fara með því :P
---

...þá var hún alveg stöppuð, öll sætin upptekin þegar ég fór um borð í Lundi, en svo kom alveg endalaust af fólki um borð í Malmö og þá var sko þröngt á þingi. En ég leit bara á það sem upphitun fyrir almenningssamgöngurnar í Japan svo það var fínt :)

Svo var komið að því að checka in hérna og ég var soldið stressaður útaf því að ég er með smávegis af yfirvigt. Svo sá ég gaur á undan mér í röðinni sem var einmitt með STA miða eins og ég, og hann var í alveg svaðalegu veseni einhverju útaf og miklum þunga og/eða of mörgum bögglum eða einhverju, ég heyrði nú ekki orðaskil. En svo þegar röðin var loksins komin að mér þá lenti ég á alveg rosalega huggulegri eldri dömu sem gerði enga athugasemd við þungan á ferðatöskunni minni og var ekkert að spá í handfarangurinn minn, sem ég sá að aðrir sem voru að checka in voru með eitthvað vesen yfir. Ég dauðsá eftir því að hafa sett svo mikð af bókum í handfaranguinn, hún hefði örugglega ekkert sagt ef það hefði allt verið í ferðatöskunni, en núna verð ég að dröslast með þessa níðþungu skólatösku næstu 24 tímana eða svo :/ Svo checkaði hún töskuna sjálfkrafa áfram til Kansai International Airport og ég fékk flugmiðan fyrir þann legg líka svo ég þarf ekki að gera neitt í þennan sex og hálfa tíma sem ég verð að bíða á Bangkok flugvelli, bara mæta um borð í flugvélina. Jonni bróðir stakk upp á því að ég fengi mér bara svona svefnbás ef hann væri til staðar þar og leggði mig. Við sjáum til með hversu þreyttur ég verð þá.
En ef ég verð ekki sofandi allan tíman þar þá reyni ég kannski að komast á netið þar og uppfæra ferðasgögna, og segja ykkur hvernig Madame Terror bókin er sem Jonni gaf mér í skiptum fyrir vískíflösku sem ég keypti fyrir hann í Leifstöð :)

P.S. Hvaða mynd ætli Thair Air bjóði uppá í fluginu? Ég myndi nú ekki fúlsa við einni tælenskri, t.d. hinni stórgóðu Tom Yum Goong sem ég ætlaði alltaf að kíkja á í annað sinn. En það gleymdist og verður að bíða þar til ég kem heim á klakan, nema ég verði heppinn í fluginu :)

Fyrstu skrefin...

2006-08-04T08:37:00.000+09:00

Jæja þá er maður bara byrjaður að blogga. Eins og kannski sumir vita þá hef ég mikið á móti bloggi en hef ákveðið að sættast við það tímabundið á meðan ég er úti í Japan til þess eins að ég þurfi ekki að vera að sömu fréttirnar af mér við tíu mismunandi einstaklinga...ég segi fólkinu bara að drullast til þess að lesa bloggið.
En já, 3 vikur í brottför og ennþá alltof marg ógert...sjáumst í Japan :)